Në fshatin Neviçisht, vetëm pak kilometra nga qyteti i Korçës, më 14 shtator dyert e shkollës nuk u hapën për shkak të mungesës së nxënësve. Dikur fshati ishte i gjallë në ditën e parë të shkollës, me zëra fëmijësh dhe emocion, por këtë vit nuk dëgjoheshin as zërat e tyre dhe as zilja që shënon fillimin e vitit të ri shkollor.
Fenomeni i shpopullimit dhe ulja e numrit të lindjeve kanë lënë shenja të thella në Neviçisht, që dikur numëronte rreth 150 familje. Aktualisht, sipas përshkrimit të banorëve, kanë mbetur vetëm disa familje, kryesisht pensionistë. Vitet e fundit shkolla fillore i drejtohej vetëm pak fëmijë; numri i nxënësve u ul gradualisht derisa nuk mbeti asnjë.
Ata pak fëmijë që vazhduan mësimin edhe vitin e kaluar u transferuan më pas. Si pasojë, tani në fshat nuk funksionojnë më as kopështi, as shkolla dhe as dyqani, dhe banorët e mbetur përshkruajnë një fshat të zbrazur. Të rinjtë që kanë mbetur i drejtohen kryesisht qytetit të Korçës për të punuar ose për nevojat e përditshme, duke lënë jetën ekonomike dhe shërbimet kryesore jashtë fshatit.
Banorët e mbetur jetojnë me kujtimet e ditëve kur shkolla dhe fshati ishin plot gjallëri, ndërsa mungesa e fëmijëve ka bërë që institucionet arsimore lokale të mos kenë më arsye për të funksionuar. Ndërhyrje të mëtejshme ose masa për rikthimin e banorëve nuk përmenden në vëzhgim, dhe për momentin realiteti i përshkruar është i një komuniteti që ka humbur pjesën më të madhe të popullsisë së tij dhe aktivitetin e përditshëm.
