Huthët kanë përparuar shpejt përgjatë bregdetit jugor të Tihamahut në Jemen, duke marrë nën kontroll territore strategjike pranë Detit të Kuq dhe duke dobësuar forcat anti-Huthi, me pasoja për sigurinë e korridoreve detare ndërkombëtare. Sipas disa vlerësimeve, forcat Huthi, të mbështetura nga Irani, kanë marrë kontrollin e deri në 130 kilometra vijë bregdetare. Ky avancim i befasishëm ka ndryshuar situatën në terren pas viteve të luftës civile, duke kapur në befasi forcat kundërshtare.
Koalicioni anti-Huthi, i njohur si Rezistenca Kombëtare dhe i mbështetur nga Arabia Saudite, kishte kontrolluar më parë një pjesë të konsiderueshme të bregdetit të Detit të Kuq. Megjithatë, brenda pak ditësh një pjesë e madhe e këtyre territoreve ka kaluar nën kontrollin e Huthëve, duke ndryshuar balancën lokale të forcave. Analistët paralajmërojnë se “fitimet territoriale mund të jenë të vështira për t’u përmbysur”. Hisham al-Omeisit, analist i lartë në Institutin Evropian të Paqes, vlerëson se Huthët tani ndodhen në një pozicion nga i cili mund të konsolidojnë praninë e tyre, dhe largimi i tyre do të kërkonte kosto të konsiderueshme.
Përparimi vjen në një kohë kur mbështetja iraniane për Huthët ka fituar rëndësi më të madhe për Teheranin, ndërsa dobësimi i disa aktorëve të lidhur me Iranin në rajon rrit rëndësinë strategjike të grupit jemenas. Megjithatë, ekspertët theksojnë se Huthët nuk duhen parë vetëm si një forcë që vepron me urdhra nga Irani: grupi ka objektivat, strukturat dhe kapacitetet e veta ushtarake, dhe marrëdhënia me Teheranin përshkruhet kryesisht si një marrëdhënie mbështetjeje dhe bashkëpunimi.
Shqetësimi më i madh lidhet me ngushticën strategjike të Bab al-Mandabit, që lidh Detin e Kuq me Gjirin e Adenit dhe, përmes Kanalit të Suezit, me Mesdheun. Kontrolli ose ndikimi mbi pika kyçe pranë kësaj ngushtice mund t’u japë Huthëve mundësi më të mëdha për të kërcënuar ose ndikuar në transportin ndërkombëtar detar, duke rritur shqetësimet për sigurinë e një prej korridoreve më të rëndësishme tregtare në botë.
