Te Juventus, trajneri Luciano Spalletti po shqyrton një lëvizje taktike për t’u përgjigjur krizës së golave—klubi ka shënuar deri tani vetëm katër gola në kampionat dhe asnjë prej tyre nga sulmuesit. Për ndeshjen e ardhshme në transfertë ndaj Sassuolos, ideja konkrete është përdorimi i dy qendërsulmuesve njëkohësisht, si zgjidhje edhe për të mbuluar mungesat për shkak të dëmtimeve që kanë redusuar mundësitë në mesfushë.
Nevoja për të gjetur rrjetën dhe emergjenca në mesfushë përbëjnë shtysën kryesore për këtë eksperimente taktike, me një tundim të fortë për të shfrytëzuar më shumë elementët ofensivë në dispozicion. Nga skica e skuadrës del pairingu i mundshëm midis shtatlartësisë së Nick ëoltemade dhe shpërthimeve të Randal Kolo Muani, një kombinim që mund të sjellë variante të tjera sulmuese.
Vendimi për të dalë me dy qendërsulmues synon të heqë presionin nga sulmuesi francez, i cili në ndeshjet e para ka rezultuar i izoluar. Ëoltemade dhe Kolo Muani paraqiten me karakteristika jo tipike por komplementare për modelin e lojës që kërkon trajneri: të dy mund të kontribuojnë në manovër duke u tërhequr në treçerekun e fushës dhe duke shkëmbyer pozicione, lëvizje që synon të mos i japë mbrojtjeve kundërshtare pikë referimi të qarta.
Zgjidhja me dy sulmues përshtatet me skemën bazë 4-2-3-1 të përdorur nga Spalletti, duke ofruar mbulim të mungesave në sektorin e sulmit. Në këtë konfigurim, ëoltemade mund të funksionojë si mesfushor ofensiv ose si mbështetje për Kolo Muani, duke rikthyer një rol që e bëri protagonisti gjatë periudhës së tij më të mirë te Stuttgart. Megjithatë, mbetet çështja e menaxhimit të opsioneve ofensive gjatë ndeshjes, sepse aktivizimi i dy qendërsulmuesve mund të kufizojë ndryshimet e mundshme nga stoli.
