Regjisori Mevlan Shanaji i është drejtuar publikisht aktoreve dhe artistëve të skenës së filmave, duke iu kërkuar Rajmonda Bulkut, profesor Përparim Kabos, producentit Petrit Beci dhe Esat Telitit të lexojnë me vëmendje projektligjin e ri të kinematografisë që pritet të paraqitet në Parlament. Ai paralajmëron se pas organizimit të atij që e quan “palo festival” po përgatitet ndryshimi i ligjit aktual të kinematografisë nga një grup i lidhur ngushtë me këtë festival, duke e paraqitur festivalin si paradhomë për ndryshimin e legjislacionit.
Shanaji shpreh shqetësimin se ky projektligj, në vend që të mbështesë prodhimin vendas, rrezikon ta “varrosë” filmin shqiptar dhe të zhdukë vetë konceptin “film”, pasi struktura institucionale do të emërtohej “Agjenci e Shërbimit Audiovizual”. Ai alarmon se shqiptarët mund të vihen në shërbim të produksioneve të huaja, të kufizuar në role punonjësish të dorës së fundit, ndërsa pozicionet kryesore krijuese do t’u shkonte grupeve të huaja. Teksti përmend shqetësime se përvoja evropiane/ndërkombëtare ka paraqitur shpesh Shqipërinë nëpërmjet stereotipeve të drogës, krimit, prostitucionit dhe imazheve negative, dhe ngre pyetjen se çfarë po ndërtohet — një kinema shqiptare apo një servis për produksionet e huaja.
Regjisori thekson se festivali, i cili sipas tij ka ndarë shumë çmime karriere dhe çmime të tjera (në tekst përmenden shifra si 20 ose 16 çmime karriere dhe 31 çmime të tjera), dhe një “Akademi pa autorësi të qartë”, është pjesë e një mekanizmi që po krijon zhurmë për të mbuluar ndryshimet që po përgatiten pas tij. Ai i drejtohet veçanërisht Petrit Becit, si një nga themeluesit e ligjit ekzistues, dhe i kërkon që të lexojë me vëmendje projektligjin për të parë drejtimin ku po shkon filmi shqiptar. Shanaji i bën apel bashkëautorëve të filmave shqiptarë të mos lejojnë që zhurma e festivalit të fshehë çështjen thelbësore: nëse do të vazhdojë të ketë prodhim të pavarur dhe vendas të filmit shqiptar.
