Alternativa për Gjermaninë, AfD, shënoi një fitore historike në landin e Saksoni-Anhaltit, duke siguruar 44,5 për qind të votave. Në qendër të rezultatit që trondit skenën politike gjermane është Ulrich Siegmund, 35-vjeçari që i ka dhënë një fytyrë më të moderuar njërës prej degëve më radikale të partisë. Ndryshe nga retorika e ashpër që karakterizon shpesh AfD-në, Siegmund është prezantuar si politikani optimist, i afërt me njerëzit dhe tepër aktiv në rrjetet sociale.
Ai ka 680 mijë ndjekës në Instagram dhe 800 mijë në TikTok, dhe është kthyer në një lloj influenceri politik; tubimet e tij tërheqin mbështetës që presin edhe me orë për një fotografi. Megjithatë, analistët paralajmërojnë se pas imazhit të moderuar qëndron një program politik tejet radikal. Dega e AfD-së që Siegmund drejton në Saksoni-Anhalt është cilësuar nga shërbimet gjermane të inteligjencës si ekstremiste.
Manifesti i degës parashikon një politikë të gjerë “riemigrimi”, pra largimin e emigrantëve, dhe konsiderohet më radikali i hartuar ndonjëherë në vend. Ai përmban propo zime të polemizuara, si “klasa të veçanta” për fëmijët e azilkërkuesve — me arsyetimin se ata qëndrojnë në Gjermani vetëm përkohësisht dhe për t’ua kursyer fëmijëve gjermanë qëndrimin “me kultura krejtësisht të huaja” — si dhe pretendime që personat me aftësi të kufizuara duhet të jenë veçmas, sepse “pengojnë përparimin e arsimit”.
Siegmund paraqet këto politika me një gjuhë të qetë dhe pozitive dhe përshkruan termin “riemigrim” si një fjalë normale. Aftësia e tij për të kthyer kritikat në avantazh është bërë një prej instrumenteve të fushatës; kur Der Spiegel e cilësoi “njeriun më të rrezikshëm të Gjermanisë”, Siegmund nisi të firmoste kopertinën dhe t’ua shpërndante personalisht revistën mbështetësve, duke e transformuar sulmin në një simbol të fushatës.
Fitorja me 44,5 për qind vendos AfD-në përpara mundësisë teorike për të marrë drejtimin e Saksoni-Anhaltit. Një realizim i tillë do të shënonte një precedent historik për të djathtën ekstreme në Gjermaninë e pasluftës.
