Peter Magyar dhe Partia Tisza kanë bërë nga premtimet kryesore të qeverisë së re “rimarrjen e pasurisë”: rikthimin në pronësi shtetërore të parave dhe pasurive që, sipas akuzave, u përvetësuan padrejtësisht gjatë epokës së Viktor Orbán. Përfitues janë akuzuar oligarkët, miqtë e partisë, ndërmjetësit dhe anëtarë të familjes së ish-kryeministrit. Publiku pret rikthimin e miliarda eurove dhe ndëshkimin e përgjegjësve; në fushatë Magyari përmendi rreth 60 miliardë euro, ndërsa tani qarkullojnë edhe shifra deri në trefish të kësaj.
Operacioni antikorrupsion nisi praktikisht brenda katër muajve nga marrja e detyrës së qeverisë së re. Në fund të korrikut u krijua me ligj Autoriteti Kombëtar për Rimarrjen dhe Mbrojtjen e Pasurisë (NVVH), një institucion me kompetenca shumë të gjera, pavarësi të lartë dhe me fuqi hetimore dhe prokuroriale, që i jep llogari vetëm parlamentit. NVVH do të hetojë, përfshirë me efekt prapaveprues, destinacionin e pasurisë publike dhe përdorimin e pasurive si pronat e paluajtshme; do të mbikëqyrë gjithashtu përdorimin e ligjshëm të aseteve publike në të ardhmen. Nuk është caktuar një datë kufi, por hetimet do të përqendrohen në ngjarje nga viti 2010 e tutje.
Konteksti publik për rimarrjen lidhet me imazhin e luksit të elitës së lidhur me Orbán — rezidenca luksoze, avionë privatë, jahte dhe fitime nga tendera miliarda — përballë varfërimit të shumë qytetarëve, ikjes së të rinjve, infrastrukturës së degraduar dhe një defiçiti buxhetor prej 7.5% të PBB-së.
Themelimi i NVVH-së nxorri polemika rreth emërimit të drejtueses. Parlamenti zgjodhi politologen 46-vjeçare Anna Unger nga Universiteti Eötvös Loránd, e njohur kryesisht në rrethet akademike, por jo si eksperte e provuar antikorrupsion apo juriste. Shumë prisnin emra të juristëve si Miklos Ligeti, tani i përmendur si mundës zëvendësdrejtues. Unger do të ketë katër zëvendës; për hetimet emërohej prokurorja Katalin Tasnády. Qeveria arsyetoi zgjedhjen me vizionin e saj të gjerë për autoritetin. Unger vuri në dukje se bëhet fjalë për një sistem më shumë se korrupsion klasik dhe se duhet identifikuar mekanizmi i përvetësimit për të parandaluar përsëritjen.
Debati u përshkallëzua kur Unger tha se do të ishte “budallallëk” të pritej vendim i prerë gjyqësor brenda mandatit të parë gjashtëvjeçar; kritikat thonë se pritja e gjatë rrezikon humbjen e besimit. Politologu Gábor Török përmend NVVH-në si institucion historik dhe fuqishëm politik, dhe thekson se qeveria mund të ruajë besimin vetëm nëse shmang përshtypjen se fajtorët po shpëtojnë pa u dënuar.
