Kryeministri vuri në dukje se, nëse pagat konsiderohen të pamjaftueshme edhe për KLP dhe KLGJ, “fytyrat e dështimit të reformës në drejtësi”, atëherë duhet të imagjinohet si ndihet pjesa tjetër e administratës publike. Ai krahasoi dy grupe: SPAK dhe GJKKO apo disa të tjera që i përshkroi si “fytyra e suksesit”, ndërsa KLP dhe KLGJ i paraqiti si “fytyra e dështimit”. Sipas tij, këto dy trupa, që formalish qeverisin sistemin e drejtësisë, në praktikë e qeverisin më pak sesa “zakonet e vjetra” dhe njerëzit “prapa perdeve”.
Rama theksoi se kur edhe këtyre dy strukturave u konsiderohen pagat të pamjaftueshme — edhe pse, sipas tij, ato janë disa herë më të larta se pagat e tjera të përmendura — duhet të mendohet për reagimin e punonjësve të administratës publike ndaj pagave të tyre. Ai vuri re se është rritur paga e atyre që thonë se paga është e mjaftueshme, por shtoi se numri i atyre që e konsiderojnë pagën të pamjaftueshme mbetet më i madh.
Një tjetër problem i përbashkët, sipas tij, është mungesa e ndëshkimit për performancën negative; kjo, tha, është bërë njësoj si paga në radhën e çështjeve që punonjësit e administratës thonë se nuk shkojnë. Rama përmendi se shumë punonjës të administratës janë ndër më të mirët në vend dhe solli si argument faktin që, jo 10 por 1000 punonjës të shtetit, kanë shkëlqyer në përfaqësimin e Shqipërisë në Bruksel gjatë procesit të diagnostikimit të problematikave të shtetit, një fazë që e përshkroi si shumë sfiduese në rrugën drejt integrimit në BE.
Në përmbledhje të argumentit të tij, Rama lidh çështjen e pagave dhe të mungesës së përgjegjësisë për performancën me dështimin e disa institucioneve të drejtësisë, duke krahasuar imazhin e tyre me atë të organeve që ai vlerëson si të suksesshme dhe duke nënvizuar rolin e zakonshëm të elementeve joformale që, sipas tij, ndikojnë ende në qeverisjen e sistemit gjyqësor.
