Gjatë javës së fundit nivo i ujit në liqenin e Fierzës ka pësuar një rënie të ndjeshme, ndërsa kuota maksimale e liqenit shënohet rreth 296 metra. Mungesa e reshjeve gjatë muajve korrik dhe gusht ka ulur ndjeshëm prurjet që furnizojnë rezervuarin. Në verilindje të vendit reshjet kanë qenë thuajse të pakuptueshme gjatë këtyre dy muajve, gjë që reflektohet direkt te sasia e ujit që mbërrin në sistemin hidrografik të zonës.
Drini i Bardhë, me burim në malet e Pejës, dhe Drini i Zi, që vjen nga zona e Shën Naumit, po furnizojnë Kukësin me një mesatare prurjeje prej më pak se 70 metra kub në sekondë. Kjo shifër tregon nivel të ulët të hyrjeve ujore, veçanërisht kur krahasohet me kapacitetet e hidrocentralit të Fierzës për shkarkim uji. Vetëm një nga katër turbinat e Fierzës ka mundësinë të shkarkojë të paktën 112 metra kub në sekondë. Kur të katër turbinat punojnë njëkohësisht, shkarkimi mund të arrijë rreth 450 metra kub në sekondë.
Për sa u përket balancës midis prurjeve dhe kapaciteteve të shkarkimit, sasia e ujit që po mbërrin në liqen është dukshëm më e ulët se kapaciteti i hidrocentralit për të shkarkuar ujë. Kjo situatë paraqet një presion mbi rezervën hidrike të Fierzës, pasi pa reshje të konsiderueshme dhe me nevojën për prodhim energjie, niveli i liqenit mbetet treguesi kryesor i gjendjes hidrike në veri të vendit. Niveli aktual i liqenit dhe prurjet e ulëta tregojnë se rezervat po shfrytëzohen në një situatë ku hyrjet nuk e plotësojnë dot kapacitetin maksimal të shkarkimit.
Tendenca e dobësimit të prurjeve gjatë korrikut dhe gushtit dhe diferenca mes sasisë së ujit që vjen drejt liqenit dhe asaj që mund të shkarkohet nga hidrocentrali janë faktorë kryesorë për vlerësimin e gjendjes së rezervave hidrike në zonë.
