Protesta ka nisur të shfaqë përçarje mes pjesëmarrësve, ndërkohë që një grup i ri është organizuar paralelisht nga iniciatori Alfred Cako. Ai mblodhi disa protestues që kundërshtojnë mënyrën e drejtimit të tubimit dhe pretendojnë se zëri i tyre nuk përfaqësohet në shesh. Cako tha se protesta, e cila sipas pjesëmarrësve ka hyrë në ditën e 90-të, është marrë nën kontroll nga një grup i caktuar dhe se duhet krijuar një hapësirë tjetër për përfaqësim.
Ai hodhi idenë që lëvizja të ketë një drejtim dhe përfaqësim më të qartë, duke theksuar se grupimi i ri nuk synon vetëm largimin e kryeministrit Edi Rama, por edhe shmangien e një situate kaosi në rast të rrëzimit të qeverisë. Cako propozoi ngritjen e një grupi pune për përpunimin e ideve dhe kërkesave të protestuesve dhe përdori një retorikë të fortë kundër atyre që i cilësoi “globalistë” dhe OJF, të cilët sipas tij kanë marrë kontrollin e protestës.
Një nga propozimet konkrete ishte krijimi i një “mikrofoni paralel” në shesh, ku të flasin protestuesit që pretendojnë se nuk u është dhënë fjala deri tani. Cako propozoi gjithashtu që takimi të drejtohej nga Kastriot Çipi dhe që pjesëmarrësit të shprehnin idetë e tyre, me kusht që diskutimet të mos përfshinin ndarje fetare apo krahinore.
Propozimi për një mikrofon të dytë nxiti kundërshtime brenda grupit; një pjesëmarrëse argumentoi se krijimi i një strukture të re me rregulla e kufizime do të ishte thjesht një kopje e asaj që grupi po kundërshton. Përpjekjet për të krijuar një zë alternativ nuk kaluan pa përplasje: edhe mes pjesëmarrësve të mbledhur nga Cako pati debate për mënyrën e organizimit, drejtimin e protestës dhe përfaqësimin.
Diskutimet u tensionuan deri në replika personale dhe largimin e një prej pjesëmarrësve nga takimi. Megjithë këto përplasje, një ide bashkoi pjesën më të madhe të grupit: pretendimi se ata nuk përfaqësohen nga mikrofoni aktual i protestës dhe se duhet të kenë mundësi të artikulojnë kërkesat e tyre.
