Një fatkeqësi që autorët e quajnë “Cunami nga qielli” ka shkaktuar vdekjen e qindravje njerëzish në rajonin e Himalajeve, në territorin e Nepalit dhe Kinës, ndërsa bilanci i viktimave vazhdon të rritet. Ekspertët përpiqen të rindërtojnë me përpikmëri dinamikën e ngjarjes, që sipas përshkrimeve nisi me shkëputjen e një mase gjigande akulli nga ana veriore e malit Tsangbu Ri. Blloku akullor, i cili besohet të ketë pasur rreth 600 metra gjerësi, u rrëzua nga një lartësi prej afërsisht 5,200 metrash mbi nivelin e detit dhe përshkoi shpatet drejt luginës poshtë.
Kur masa akullnore u përplas me shtratin e luginës, ajo u shndërrua në një masë uji të përzier me akull, që rridhte me shpejtësi të madhe. Njëkohësisht mori me vete mbeturina dhe gurë nga shpatet, dhe përplasi ato drejt lumit Lende Khola. Daily Mail raporton se përplasja e murit të ngrirë shërbeu për kthimin e akullit në një masë uji të akullt që mbante materialet e rrëshqitura dhe shkaktoi përmbytje të dhunshme zbritëse.
Pamje të shpërndara tregojnë masën e ujit e përzier me baltë që godet pikën kufitare në Rasuëagadhi; kamerat e sigurisë filmuan dhjetëra njerëz që u përpoqën të iknin me vrap, por disa çaste më vonë gjithçka u zhduk. Gjeologu Bishal Nath Upreti deklaroi se vala arriti deri në 200 metra lartësi dhe “i fshiu plotësisht” disa komunitete, duke theksuar se vëllimi i ujit ishte jashtëzakonisht i madh.
Eksperti Daniel Shugar nga Universiteti i Calgary-t i tha revistës New Scientist se ai dyshon se shkrirja e borës dhe akullit mund të ketë “injektuar një sasi të madhe uji të lëngshëm në akullnajë”, i cili më pas depërtoi deri në shtratin e saj. Sipas tij, kjo sasi uji i lëngshëm që depërtoi në shtrat ishte e mjaftueshme që një pjesë e akullnajës të shembej. Artikulli citon burime të ndryshme mediatike për shpjegimet teknike, pa dhënë detaje shtesë se çfarë masa konkretisht po merren për kërkim-shpëtimin apo vlerësimin e dëmeve. Top Channel figuron si burim i përmendur në fund të tekstit.
