Në një kodër në periferi të Izmirit, Turqi, ndodhet një shpellë që vendasit e njohin dhe emërtojnë si vendin ku Homeri shkroi Odisenë. Ky vend, i njohur në komunitetin lokal si Lugina e Homerit, përmendet si pika ku lidhet figura e poetit antik me peizazhin e zonës dhe me një hapësirë natyrore të përthithur nga tregimet e banorëve. Emërtimi dhe lidhja me Homerin janë pjesë e mënyrës sesi vendasit përshkruajnë dhe trajtojnë këtë vendndodhje.
Sipas shpjegimit të dhënë nga studiuesi turk Altan Altın, i cili ka shkruar një libër mbi temën, udhëtarë nga e gjithë bota vinin për të parë shpellën. Shpjegimi i Altın lidh kontaktin ndërkombëtar me interesin për vendin dhe me përpjekjet për dokumentimin e lidhjeve lokale mes objektit natyror dhe traditës kulturore që e rrethonte atë. Libri i tij trajton këtë përvojë të vizitorëve dhe lidhjen që ata kishin me shpellën e njohur si Lugina e Homerit.
Përshkrimi i vendit mbetet i ndërtuar mbi atë që tregojnë vendasit dhe dokumentimi i bërë nga studiuesi, pa pretendime të tjera jashtë këtij rrethi informacioni. Emërtimi lokal dhe prania e vizitorëve ndërkombëtarë janë elementët kryesorë që dalin nga rrëfimi: ekzistenca fizike e një shpelle në një kodër pranë Izmirit; njohja dhe emërtimi i këtij vendi nga banorët si vendi ku Homeri shkroi Odisenë; dhe vënia në dukje, nga Altan Altın, e një fluksi vizitorësh nga vende të ndryshme që kishin shkuar atje për ta parë vendein e përmendur.
Materiali përshkruan kështu një vend lokal të ngarkuar me një histori të përshkruar nga komuniteti dhe të evidentuar në një libër nga një studiues turk, pa ofruar pretendime të reja jashtë informacionit të dhënë mbi emërtimin, vendndodhjen dhe interesin ndërkombëtar të vizitorëve.
