Kolshoum Akbari, e njohur në media si “Vejusha e Zezë”, është dënuar me vdekje pasi u shpall fajtore për vrasjen e 11 burrave të moshuar dhe për një tentativë vrasjeje. Autoritetet thonë se aktiviteti i saj kriminal dyshohet të ketë zgjatur për mbi dy dekada, që nga fillimi i viteve 2000 deri në arrestimin në shtator 2023. Viktimat ishin kryesisht burra të moshuar, shumë prej tyre të vetmuar, me probleme shëndetësore ose pa të afërm pranë. Akbari dyshohet se fitonte besimin e tyre, martohej—përfshirë me anë të “sigheh”, formës së marteses së përkohshme të njohur në ligjin shiit—dhe më pas i helmonte. Ajo ka rrëfyer të paktën 11 vrasje dhe gjatë marrjes në pyetje ka lënë të hapur mundësinë se numri i viktimave mund të jetë më i madh: “Nuk e di sa njerëz vrava. Ndoshta ishin 13 ose 15 persona. Nuk mbaj mend saktësisht”, citohet të ketë thënë.
Hetimet tregojnë se Akbari përdorte një përzierje substancash, përfshirë qetësues, ilaçe për diabetin, alkool industrial dhe preparate të tjera, të cilat ua jepte drejtpërdrejt viktimave ose i përziente me ushqime dhe pije si supa dhe çaj. Pas konsumimit, burrat pësonin të përziera, humbje të vetëdijes dhe vështirësi në frymëmarrje; përkeqësimi shpesh i atribuohej moshës ose sëmundjeve ekzistuese dhe disa vdekje u trajtuan fillimisht si natyrore nga mjekët. Rasti doli në dritë pas vdekjes së bashkëshortit të saj të fundit, një 82-vjeçar, i cili para ndarjes nga jeta kishte treguar fëmijëve se Akbari e detyronte të merrte ilaçe që e bënin të humbiste ndjenjat; familjarët më pas kërkuan hetim.
Pas arrestimit u kryen zhvarrime dhe teste toksikologjike të reja dhe hetimi zgjeroi dyshimet për vdekje të mëparshme. Hetuesit gjetën prova për martesat e shumta dhe përfitimet financiare: autoritetet thonë se Akbari kishte marrë nga bashkëshorti i fundit një shumë prej rreth pesë miliardë rialësh (rreth 102 mijë euro) dhe se kishte siguruar transfertë prone, automjetesh dhe akses në pensione.
Gjykata e shpalli Akbarin fajtore për 11 akuza vrasjeje të qëllimshme dhe një akuzë për tentativë; dhjetë familje kërkuan ekzekutimin e saj, ndërsa një familje zgjodhi kompensimin financiar (“diyya”). Si pasojë u dhanë dhjetë dënime me vdekje, një dënim prej dhjetë vjetësh për tentativën e vrasjes dhe urdhërua konfiskimi i pasurisë. Kërkesa e mbrojtjes për vlerësim psikiatrik u hodh poshtë nga gjykata, e cila vlerësoi se mënyra metodike dhe motivi financiar treguan planifikim të qëllimshëm. Vendimi mund të apelohet. Rasti ka shkaktuar reagime të forta dhe ka rivendosur debatin për martesat e përkohshme, shfrytëzimin ekonomik të të moshuarve dhe nevojën për mbrojtje më të madhe për personat e vetmuar.
