Netët tropikale të kësaj vere mund të jenë paralajmërim për dekadat e ardhshme: nëse emetimet e gazrave serrë vazhdojnë të larta, orët globale të nxehtësisë ekstreme mund të katërfishohen deri në vitin 2100, duke sjellë mesatarisht deri në katër orë më shumë vapë në ditë. Çmimin më të lartë pritet ta paguajnë brezat e rinj, veçanërisht ata në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme, sipas studimit të publikuar në Nature Climate Change nga Universiteti Sun Yat-sen në Guangzhou.
Studiuesit analizuan temperaturat në shkallë orare për periudhën 1981–2023, duke kombinuar vëzhgimet meteorologjike, vlerësimet e modeleve dhe parashikimet klimatike deri në fund të shekullit. Më shumë se 80% e sipërfaqes tokësore ka përjetuar rritje të nxehtësisë, me një mesatare prej 62 orësh shtesë nxehtësie ekstreme për dekadë gjatë periudhës së studiuar. Rreth 28% e këtyre episodeve ekstreme kanë ndodhur gjatë ditëve që, sipas temperaturave mesatare ditore, nuk klasifikohen si ditë të nxehta.
Sipas skenarit me emetime të larta, për periudhën 2070–2099 çdo ditë e nxehtë mund të përjetojë rreth katër orë më shumë nxehtësi ekstreme krahasuar me nivelet aktuale, ndërsa edhe ditët që nuk klasifikohen si të nxehta mund të regjistrojnë rreth tre orë shtesë nxehtësie. Studimi parashikon gjithashtu se ekspozimi i popullsisë ndaj nxehtësisë ekstreme mund të rritet deri në gjashtëfish në krahasim me nivelin e sotëm, duke prekur veçanërisht brezat e rinj gjatë jetës së tyre.
Shkencëtarët theksojnë se problemi nuk është vetëm temperatura maksimale, por edhe kohëzgjatja e ekspozimit; “Njerëzit janë përshtatur të jetojnë brenda diapazoneve të caktuara të temperaturës dhe lagështisë. Nëse kushtet mjedisore i shtyjnë ata jashtë kësaj zone rehatie, bioritmet e tyre preken, madje edhe rëndë”, shpjegon Dino Zardi, profesor i Fizikës Atmosferike dhe Klimës. Stresi termik varet nga temperatura, lagështia dhe kohëzgjatja e këtyre kushteve, dhe temperaturat mesatare ditore mund të mos pasqyrojnë ndikimin real.
Autori vëren kufizimet e modeleve globale klimatike për detajet lokale për shkak të rezolucionit të ulët hapësinor, dhe sugjeron nevojën për studime më të detajuara në rajonet që ngrohen më shpejt. Mes zonave që kërkojnë vëmendje janë pellgu i Mesdheut, zonat malore, akullnajat polare dhe qytetet, ku ishujt urbanë të nxehtësisë mund të përforcojnë temperaturat. Studimi ofron një sinjal që e ardhmja mund të sjellë jo vetëm ditë më të nxehta, por edhe më shumë orë ekspozimi ndaj nxehtësisë ekstreme.
