Kryeministri Edi Rama reagoi ndaj deklaratës së presidentit serb Aleksander Vuçiç mbi lumin Ibër dhe çështjen e Kosovës, duke zhvendosur debatin nga hidrologjia te marrëdhëniet dypalëshe dhe statusi i Kosovës. Në një postim të gjatë, Rama ironizoi që diskursi për Ibërin përfundoi te e drejta ndërkombëtare, te konceptet si “Shqipëria e Madhe” dhe te pretendimet historike të Serbisë, duke përmendur gjithashtu “Kosovën dhe Metohinë” dhe “muzeun e ankthit historik serb”.
Ai kundërshtoi kategorikisht çdo pretendim se Shqipëria ka interesa territoriale ndaj Serbisë, duke theksuar se Shqipëria “nuk ka absolutisht asnjë pretendim ndaj territorit serb” dhe se nuk ka nevojë për një “Shqipëri të Madhe” për të qëndruar pranë Kosovës. Rama theksoi se Kosova është një shtet i pavarur: shqiptarët e Kosovës kanë republikën, institucionet dhe të drejtën për të përcaktuar të ardhmen e tyre, dhe Shqipëria do të qëndrojë në mbështetje të kësaj të drejte.
Kryeministri shprehu se Serbia e ka humbur Kosovën dhe se përsëritjet se nuk e ka humbur nuk ndryshojnë realitetin, duke vënë në dukje se territori i Republikës së Kosovës nuk është territor serb dhe se burimet natyrore brenda tij nuk mund të konsiderohen të Republikës së Serbisë. Ai nënvizoi se miqtë serbë e dinë mirë këtë, përfshirë në diskutimet evropiane.
Rama riktheu çështjen tek lumi: Ibëri është një sistem ujor ndërkufitar dhe Serbia mund të menaxhojë burimet brenda juridiksionit të saj, por nuk mund të pretendojë se pasojat për shtete të tjera ndalin në kufirin serb; për këtë ekziston e drejta ndërkombëtare e ujërave. Lumenjtë, tha ai, ndjekin gjeografinë dhe jo argumentet diplomatike.
Ai gjithashtu theksoi rëndësinë e të drejtave dhe sigurisë së komunitetit serb në Kosovë, përfshirë pronën, gjuhën dhe trashëgiminë kulturore e fetare. Rama kritikoi retorikën që paralajmëron kundër ekspansionizmit etnik ndërkohë që i referohet territorit të një shteti tjetër si nëse ishte ende serb. Ai shprehu dëshirën për marrëdhënie të mira fqinjësore me Serbinë dhe për integrimin e gjithë rajonit në Evropë, por duke kërkuar pranimin e kufijve ekzistues para se ata të humbasin fuqinë ndarëse. Përfundimisht, ai vuri se Ibëri do të rrjedhë sipas gjeografisë dhe jo sipas folklorit.