Vetëm pak kilometra larg Gjirokastrës, fshati Palokastër po përjeton një zbutje të dukshme të popullsisë së tij: sot aty kanë mbetur rreth 30 familje. Banorët e fshatit raportojnë se kanë përballuar prej vitesh mungesë të ujit të pijshëm dhe, sipas tyre, neglizhencë institucionale ndaj problemeve që prekin jetën e përditshme.
Furnizimi me ujë në Palokastër është i organizuar me orar, duke bërë që banorët të varen nga periudha të caktuara të ditës për të pasur ujë në çezma. Ndërkohë, ata ankohen se uji që shpesh mbërrin është i ndotur, çka rëndon më tej situatën e sigurisë dhe higjienës. Si shkak kryesor të cilësisë së dobët të ujit dhe ndërprerjeve, banorët përmendin rrjetin e amortizuar të ujësjellësit.
Sipas përshkrimeve, në shumë segmente tubacionet e ujësjellësit nuk janë të varura e të mbrojtura nën tokë, por të shtrira mbi sipërfaqen e rrugëve të fshatit. Kjo ekspozim i tubacioneve i bën ato të cenueshëm ndaj dëmtimeve dhe ndotjes, duke përkeqësuar furnizimin dhe cilësinë e ujit. Banorët thonë se kjo situatë vijon prej vitesh pavarësisht ankesave të përsëritura që ata i kanë drejtuar institucioneve përkatëse.
Mungesa e investimeve në shërbimet bazë, përfshirë infrastrukturën e ujit, pasqyrohet po ashtu në ritmin e boshatisjes së Palokastrës. Shtëpitë po mbyllen njëra pas tjetrës dhe të rinjtë largohen në kërkim të kushteve më të mira jetese e pune. Si pasojë, banorët dhe raportimet e paraqitura në tekst paraqesin Palokastrën si një shembull tjetër të zonave rurale që po përjetojnë braktisje për shkak të mungesave të shërbimeve thelbësore.
Në përmbledhje, problemi kryesor që përshkruhet është mungesa e ujit të pijshëm dhe rrjeti i amortizuar i ujësjellësit, që sipas banorëve ka sjellë cilësi të dobët të ujit, furnizim me orar dhe një proces të vazhdueshëm largimi të banorëve për shkak të neglizhencës dhe mungesës së investimeve.
