Ylli Manjani ishte i ftuar në Podcast-in e Grida Dumës, ku zhvilloi një bisedë të drejtpërdrejtë, pa kufizime dhe me deklarata që, sipas përshkrimit, pritet të nxisin debat. Gjatë intervistës ai shpjegoi se ka një neveri ndaj turmave dhe refuzon çdo formë imponimi që rrjedh prej tyre.
“Tuma në neverit, më lodh, më bezdisin. Turmat janë fabrika dhune në një mënyrë ose në një tjetër”, tha Manjani, duke përshkruar qëndrimin e tij kundër grupeve të mëdha të njerëzve dhe sjelljeve që ato mund të prodhojnë. Ai theksoi se nuk pranon mënyra të imponuara të veprimit që mbështeten në argumentin e shumicës kur ky përdoret si justifikim për të vepruar në mënyrë të ashpër ose dhunshme.
Duke komentuar konkretisht protestën në Bulevard, Manjani u shpreh kritik ndaj përdorimit të shprehjeve si “Ne jemi populli!” si një formë imponimi: “Imponimi në emër të një gjejë që quhet turmë, ose impozitimi ‘Ne jemi populli!’ Avash mor burrë… fjalë e madhe populli, populli fle gjumë.” Ai ngriti dyshime mbi fuqinë e pretenduar të “popullit” si argument sasior, duke vënë në dukje se në ditën më të mirë të protestave numri i njerëzve në bulevard ishte i krahasueshëm me atë të xhiros që bëhet te kodrat e Liqenit Artificial.
Manjani përfundoi duke rikthyer qëndrimin e tij kundër dhunës dhe imponimit: “Dua të them që prapë mbetemi te logjika e një imponimi të dhunshëm dhe unë këtë nuk e pranoj”. Biseda e tij në podcast, me këto deklarata të qarta dhe të forta, përshkruhet si një diskutim pa kufizime që mund të hapë debate publike rreth rolit të turmave, shprehjes së vullnetit të popullit dhe mënyrave të protestës.
