Në Pallatin e Brigadave u organizua një ziafet pajtimi dhe beslidhjeje me mbishkrimin “Besa e shqiptarit si purteka e arit”. Ftesa parashihte koncert, drekë të bollshme, lojëra popullore, recitime dhe diskutime për poezi, guzhinë, peshkim, not, numerimin e parave dhe zeje të tjera. Tao, si njeriu më i besuar i Babos, hartoi komisionin e festës dhe i dha detyra Erjon Malajt dhe të tjerëve: grupin e valles të drejtonin Tezja (me rroba libohovite si në Berlin), Antoneta, Zeniqeja dhe Klodi Spaqia; Pirro Dengu do të bëhej si atraksion pas tyre, ndërsa disa teveqele mbaheshin rezervë.
Diskutime pati për praninë e Mamicës; Erjoni propozoi ta ftonin por paralajmëroi se Babua mund të prekej kur të dëgjonte këngën “Moj e bukura More”, ndërsa Tao sugjeroi ta këshillonin që mos të vinte, duke frikësuar trazira. U caktoheshin role muzike: Ulësinë në tupan, Tonin në firzamonikë me fes, Festimin në violinë me tanuz, Shalsin në def, Loer Kume zummarë dhe Dilua gërnetë. U përmend Ervin Hoxha si person i zëshëm dhe Ogi si njeri që shndërronte shqetësimin në humor dhe mund të ndihmonte në kuzhinë.
Për lule u përcaktua që i sollen Brunilda, Bakërri, Sara dhe Kidi nga fusha të certifikuara Bio. Romina Kuko u caktua të mbante fjalimin e mikpritjes. Disa figura u diskutuan për role simbolike ose punë të ulëta: Bidon duhej për makinë pastrimi bari, Klos të lëvizej e të mos merrej seriozisht, Erjo Miles të merrte një “zorrë” për të freskuar ambientin. Lista e të shkarkuarve përmendte emra si Lameqyqja, Koçia, Tezja, Sala, Demo, Gonxhe, Pirdeni, Sypetrit Malaj, Nufi; Karakaçi u propozuar si kandidat për kryetar bashkie në Shkodër. Të tjerët do të bënin punë pastrimi dhe shërbimesh.
Në darkë Babua erdhi i acaruar; pasi qortoi disa të pranishëm dhe krijoi skena polemike, u përfshi në konfrontim me Braçen: përmbysi tavolinën, mori një brokë dhe e gjuajti, ndërsa bërtiste “Diiil jashtë, dil jashtë… jashtëëë!”. Pas ndërprerjes së Tao për “5 minuta pushim”, tubimi nuk vijoi: të pranishmit u larguan ose u fshehën. Vetëm Kostaqi u pa duke i dhënë një shall Etildës dhe duke komentuar se lotët e saj meritonin një ministerllëk në shtator; Etilda iu përgjigj me fjalë për Babun dhe Besën.
