Sonte Didier Deschamps do të ulet për herë të fundit në pankinën e “Gjelave” në ndeshjen për vendin e tretë ndaj Anglisë në Kupën e Botës 2026, pas një periudhe 15-vjeçare në detyrë. Megjithatë, një statistikë e nxjerrë nga 40 vitet e fundit ngre dyshime për një “mallkim” të lamtumirave të përzgjedhësve francezë: shumica e trajnerëve që kanë dhënë dorëheqjen ose janë larguar kanë përjetuar një përfundim të hidhur, me humbje ose zhgënjim në ndeshjen e tyre të fundit, përveç një rasti të vetëm të suksesshëm.
Përmbledhja e rezultateve të ndeshjeve të fundit të trajnerëve francezë gjatë katër dekadave të fundit tregon një seri përballjesh negative: Henri Michel (1988) mbylli me barazim 1-1 ndaj Qipros; Michel Platini (1992) humbi 1-2 me Danimarkën; Gérard Houllier (1993) pësoi humbje 1-2 ndaj Bullgarisë, i përshkruar si një nga traumat më të mëdha në historinë e futbollit francez. I vetmi përzgjedhës që ka thyer këtë seri ishte Aimé Jacquet, i cili në 1998 fitoi 3-0 ndaj Brazilit, shpërblyer më pas me titullin e Kupës së Botës dhe largim si hero.
Pas Jacquet, vijuan rezultatet e hidhura: Roger Lemerre (2002) humbi 0-2 me Danimarkën; Jacques Santini (2004) u mposht 0-1 nga Greqia; Raymond Domenech (2010) përjetoi një largim turpërues pas humbjes 1-2 ndaj Afrikës së Jugut, në një periudhë karakterizuar nga rebelimi i lojtarëve; Laurent Blanc (2012) mbylli me humbje 0-2 ndaj Spanjës.
Tani fokusin e ka Deschamps, trajneri që i dha Francës titullin botëror në 2018. Artikulli shton pyetjen nëse ai do të ndiqte shembullin e Aimé Jacquet duke përfunduar me një fitore prestigjioze, ose nëse tradita e lamtumirave të hidhura do të përsëritet kundër Anglisë. Përgjigjen do ta japë fusha sonte, në një ndeshje që pritet të jetë 90 minuta plot emocione dhe nostalgji për “Gjelat”. Top Channel.
