Ish-udhëheqësi suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, u varros në qytetin e tij të lindjes, Mashhad, pas disa ditësh ceremonish mortore dhe zie publike. Sipas mediave shtetërore, varrimi u zhvillua në orët e para të mëngjesit, pasi trupi ishte transferuar më parë në disa qytete të Iranit dhe Irakut për homazhe dhe procesione mortore. Në ceremoninë e varrimit mungoi djali i tij dhe i përfoluri si pasardhës, Mojtaba Khamenei; pamjet e transmetuara nga televizioni shtetëror IRIB nuk e shfaqën atë. Lutjen mbi trupin e ish-udhëheqësit e drejtori djali i madh, Mostafa Khamenei.
Mijëra qytetarë të veshur me të zeza morën pjesë në ceremoni, duke mbajtur flamuj iranianë, portrete të Khameneit dhe pankarta me slogane revolucionare. Turma brohoriti parulla kundër Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit dhe kërkoi hakmarrje për vdekjen e ish-udhëheqësit. Procesionet morën fill një ditë më parë, ndërsa autoritetet mbyllën rrugë, kufizuan hapësirën ajrore dhe aktivitetin në Teheran dhe qytete të tjera për të garantuar zhvillimin e ceremonive.
Varrimi në Mashhad ka edhe një simbolikë historike: Khamenei është vetëm udhëheqësi i dytë i Iranit që prehet në këtë qytet, pas Nader Shahut, i cili u varros aty në vitin 1747. Transmetimet dhe videot e shpërndara në rrjete treguan për pjesëmarrje masive dhe thirrje emotive në varrim, ndërsa autoritetet iraniane kanë paraqitur pjesëmarrjen si një shfaqje të unitetit kombëtar dhe mbështetjes për Republikën Islamike.
Vdekja e Khameneit ndodhi në një periudhë tensionesh të larta në Lindjen e Mesme; autoritetet i lidhin ceremonitë dhe pjesëmarrjen masive me mbështetjen për regjimin. Teksti thekson një reagim publik të gjerë në ceremonitë mortore, përfshirë brohoritje, pankarta dhe procesione të organizuara në qytete brenda dhe jashtë Iranit, pa dhënë detaje për rregullat e pasueshmërisë apo vendimet institucionale pas vdekjes.
