Nga Tunizia vijnë vetëm të pakëndshme. Skuadra afrikane shkarkoi edhe trajnerin e dytë brenda vetëm 20 ditësh, duke u ndalur te Herve Renard, i cili mori drejtimin për të zëvendësuar Sabri Lamouchi pas humbjes së thellë me Suedinë. Renard u ul në pankinën tuniziane me misionin për ta kualifikuar skuadrën në raundin tjetër, por përfundoi me dy humbje të tjera që vulosën një pjesëmarrje katastrofike të Tunizisë.
Aventura e shkurtër e Renard u mbyll pas vetëm dy ndeshjesh dhe, sipas shifrave të përmendura, me një kosto prej 500 mijë eurosh. Nënshkrimi me të ishte i kushtueshëm për federatën tuniziane, por pavarësisht kësaj objektivat nuk u arritën. Lajmi për largimin e Renard erdhi pas raportimeve për rezultatet pozitive në testet antidoping të tetë futbollistëve tunizianë, të cilët rezultuan pozitivë për clembuterol, substancë e ndaluar që përdoret për përmirësimin e rendimentit.
Sipas informacionit të përmendur, futbollistët pretenduan se e morën substancën përmes helmimit të ushqimit, pasi konsumuan mish në Meksikë. Ky zhvillim u paraqit si një problem shtesë për skuadrën gjatë periudhës së përgatitjeve dhe në javët e para të turneut.
Përpara nisjes së Botërorit, një tjetër lajm i rëndë erdhi nga radhët e kombëtares: sulmuesi i ri dhe premtues Louey Ben Farhat deklaroi se nuk ndihej i përgatitur për një kampionat kaq kërkues dhe tërhoqi dorën nga pjesëmarrja. Ky vendim u interpretua si humbje e një elementi të rëndësishëm për projektin e skuadrës.
Pas këtyre ngjarjeve — dorëzimit të Ben Farhat, testimeve antidoping dhe shkarkimit të trajnerit — u duk sikur te Tunizia gjithçka mori kurbën rënëse. Federata dhe skuadra përballen me pasojat e një procesi përgatitor të acaruar, me rezultate sportive dhe organizative që nuk përmbushën pritshmëritë.
