Rama tha se vendosi të rrisë kapacitetet për të konkurruar, duke vënë në dukje se nëse të gjitha shtetet — autokraci, diktatura apo vende demokratike — synojnë rritjen e investimeve të huaja, Shqipëria nuk mund t’i konsiderojë këto investime si kërcënim për sovranitetin. Sipas tij, patriotizëm nuk është të refuzosh investimet e huaja, as të mjaftohesh me atë që është arritur sot; nëse Shqipëria do të mbetej me turizmin aktual, do të bjerë në hendekun e vendeve që kanë mbetur peng i turizmit masiv.
Rama vuri në dukje problemet e turizmit masiv: shtim i stresit të sistemit për mbledhjen dhe përpunimin e mbetjeve, presion mbi infrastrukturën dhe faktin që energjia e shpenzuar për të përballuar volumet e mëdha nuk përkthehet në të ardhura efektive, pasi vijnë shumë njerëz dhe konsumojnë relativisht pak. Ai tha se Shqipërisë i duhen më pak njerëz dhe më shumë para, çka kërkon infrastruktura mikëpritëse të një niveli tjetër, pasi vizitorët që lënë shumë para kërkojnë një nivel tjetër shërbimi.
Ai kritikon ata që, siç i quajti, “sharlatanë, delirantë dhe dështakë”, të cilët, të zhgënjyer nga dështimet e tyre në skenën publike, akuzojnë qeverinë dhe përhapin teori se resortet e luksit janë vetëm për të huajt dhe se shqiptarët mbeten jashtë sistemit. Rama e quajti këtë “çmenduri”, duke argumentuar që investimet e tilla janë fabrika që krijojnë lëvizje në ekonomi. Sipas tij, ekonomia shqiptare është 27 miliardë euro në vit, dhe investimi i ardhshëm prej 4 miliardë në atë ekonomi është “diçka masive, transformuese”.
Ai theksoi se këto investime hapin rrugën për të tjerët dhe paralajmëroi se pengimi i tyre mund të largojë të ardhurat dhe t’i falë konkurrencës mundësinë që të vinte tek vendi. Rama pyeti pse kritikët nuk reagojnë për ndërtimet e shëmtuara apo për banorët që nuk marrin hipotekë pasi ndërtuesit janë zhdukur, duke përfunduar me metaforën se “ne nuk jemi zogj” dhe se duhet mbrojtur dhe shtuar “zogjtë” për të krijuar një ekonomi virtuoze nga bashkëjetesa e nevojave.
