Është e çuditshme kur Zlatan Ibrahimovic, i njohur për vetë-promovimin, merr pozicionin e mësuesit të përulësisë. Në këtë Kampionat Botëror, suedezi ka zgjedhur të ngrejë në piedestal Lionel Messin dhe të sulmojë me ironi Cristiano Ronaldon. Sipas Ibrës, portugezi që kishte deklaruar me zë se “ishte rikthyer” në fakt zhvilloi kundër Kolumbisë një ndeshje të tërë me vetëm një gjuajtje dhe shkoi pa asnjë gol, një rikthim që ai e përshkroi me sarkazëm si “i frikshëm”.
Nga ana tjetër, Messi veproi ndryshe: ai foli pak dhe lejoi veprimet të flisnin për vete. Futet nga stoli në ndeshjen kundër Jordanisë, shfrytëzon një goditje dënimi për ta kthyer në gol dhe kështu vulos fitoren e skuadrës së tij. Pa zhurmë dhe pa mikrofonë, sipas tekstit, ai thjesht thyen një tjetër rekord: gjeti rrjetën në shtatë ndeshje radhazi në Botëror.
Ironia e Ibrës konsiston edhe në fjalët e tij të drejtpërdrejta: “Madhështia nuk ka nevojë për mikrofon, ajo vesh fanellën me numrin 10”. Kur vetë Zlatani thotë se po flitet shumë, shton artikulli, atëherë është koha për të mbajtur shënime. Kjo fjali shërben si mjet krahasues për të dalluar midis lojtarëve që shpallin publikisht rikthimin dhe atyre që, sipas mesazhit të Ibrës, nuk kanë lënë kurrë zërin e tyre në heshtje.
Teksti thekson kontrastin mes një rikthimi të bujshëm që nuk rezulton në ndikim në fushë dhe një prezence të heshtur por vendimtare që prodhon gol dhe rekorde. Pa shumfjalë dhe pa pretendime të mëdha, Messi shfaqet si shembull i zgjidhjes sportive, ndërsa kritika ndaj Ronaldos shfaqet përmes statistikës së ndeshjes dhe ironisë së Zlatanit. Në fund përmendet distinkti koncepti: disa lojtarë lajmërojnë botën se janë rikthyer, ndërsa të tjerët thjesht nuk kanë ikur kurrë.
