Gjasat janë shumë të pakta që Paolo Maldini të jetë drejtori i ri teknik i kombëtares italiane të futbollit. Giovanni Malagò, presidenti i ri i FIGC, shprehu dëshirën ta kishte atë në këtë rol, por lajmet e fundit tregojnë se një nga lojtarët më të mëdhenj në historinë e futbollit nuk do të ribashkohet me fanellën “Azzurra”. Karriera e Maldinit si lojtar i kombëtares përfundoi më 18 qershor 2002, ditën kur Italia u eliminuua nga Kampionati Botëror në Korenë e Jugut dhe Japoninë. Megjithëse ai vazhdoi të luante për klubin e tij deri në vitin 2009, përpjekjet për ta rikthyer në përbërje rezultuan të kota.
Marcello Lippi u përpoq ta bindte Maldinin për Botërorin e vitit 2006, por Maldini refuzoi ofertën, duke shfaqur, sipas raportimeve, një qëndrim të bazuar në dinjitet dhe korrektësi morale. Ai konsideronte se nuk do të ishte e drejtë të merrte vendin e një lojtari tjetër pas një cikli kualifikues ku nuk kishte marrë pjesë. Një ironi e fatit ishte se Italia fitoi Kupën e Botës një vit pas largimit të tij nga kombëtarja.
Lidhja e familjes Maldini me kombëtaren italiane ka rrënjë të hershme dhe daton që nga 6 janari 1960 me Cesare Maldinin. Kur Paolo u lind në vitin 1968, lidhja mes familjes dhe përfaqësueses kombëtare ishte tashmë e vendosur. Në 1986, kur Cesare ishte trajner i ekipit U-21, ai i dha mundësinë Paolos të debutonte në nivele kombëtare, ndërsa në 1988 Azeglio Vicini e thirri atë në ekipin e parë të Italisë. Pas thirrjes, Paolo Maldini u bë titullar i padiskutueshëm për 14 vite dhe ishte protagonist në ngjarje të mëdha si Italia ’90, Pasadena ’94 dhe Kampionati Evropian i vitit 1996.
Teksti përfundon duke përcjellë se megjithë interesin institucional për ta rikthyer Maldinin në një rol drejtues, ai sipas burimeve nuk do të jetë pjesë e projektit të kombëtares. Top Channel.
