Letër e hapun nga deputetja Marjana Koçeku drejtuar kryeministrit Edi Rama, ku vë në dukje se po ecën dita e 24-të e një proteste të dhjetëra mijëra qytetarësh në shesh, të lodhur dhe të revoltuar nga indiferenca dhe deliri i klasës politike. Ajo thotë se populli ka paraqitur një rresht kërkesash që, përveç se janë injoruar, po denigrohen nga qeveria, ndërkohë që protestuesit ushtrojnë një të drejtë kushtetuese. Koçeku thekson mirënjohjen për SHBA, por sqaron se protesta synon sistemin e brendshëm të ndërtuar «mbi frikën, servilizmin dhe tëhuajsimin», jo aleatët e jashtëm.
Ajo përshkruan njërën prej arsyesh personale të hyrjes së saj në politikë dhe largimin nga formacioni politik aktual, duke argumentuar se brezi i ri nuk intimidohet si brezi i mëparshëm dhe kërkon të shprehë energjinë dhe lirinë pa u bërë vegël e pushtetit. Protesta, sipas saj, po tregton kalimin e shqiptarëve nga vegjëlia në sovranitet dhe nga ndërgjegjja personale te vetëdija kolektive. Koçeku përmend rrëfime lokale si kauzat e Rrjollit dhe Zvërnecit si simbole të përçmimit të revoltës qytetare.
Ajo kritikon mungesën e debatit dhe ndjeshmërisë morale brenda grupit që la, duke thënë se mendimi ndryshe shtypet me çdo mjet. Ndërtimet pa konsultim publik «i bëjnë hije tokës dhe qiellit» dhe kanë krijuar pakënaqësi të thella. Elita politike, sipas saj, ka humbur besimin e një pjese të madhe të popullit. Koçeku argumenton se armiqtë kryesorë të Shqipërisë janë të brendshëm: pushteti, dalldia dhe shkëputja nga realiteti, dhe se zhvillimi është i mirë vetëm kur shërben njerëzit, mbron pronën, natyrën, përkatësinë dhe solidaritetin ndërbreznor.
Ajo i bën thirrje kryeministrit të shfuqizojë ligjet klienteliste, të dëgjojë sheshin dhe të rikthejë legjitimitetin, duke sugjeruar se akti më fisnik politik do të ishte dorëheqja. Koçeku përfundon duke deklaruar se nuk frikësohet të ecë vetë, se mbetet «Marjana e maleve» dhe se ka kaluar gardhin pa kthim, duke kërkuar veprime në emër të së mirës së përbashkët dhe dinjitetit të qytetarëve.
