Gjykata Kushtetuese abrogoi vendimin e Këshillit të Komunës së Tetovës të vitit 2007 për emërtimin e rrugëve, me shumicë votash: pesë “pro” dhe tre kundër, ndër të cilët dy gjyqtarë shqiptarë dhe një gjyqtar turk. Iniciativën në Gjykatë e kishte dorëzuar Lidhja e Luftëtarëve nga Lufta Nacionalçlirimtare dhe Antifashiste e Maqedonisë 1941–1945, duke argumentuar se ndryshimet ishin bërë pa pëlqimin e Qeverisë dhe në shkelje të Ligjit për emërtimin e rrugëve, shesheve dhe objekteve infrastrukturore të miratuar në vitin 2004.
Në qendër të debatit janë emra si “Iliria”, “Dëshmorët e Kombit”, “Dervish Cara” dhe “Kongresi i Manastirit”, emërtime që për një pjesë të shqiptarëve të Tetovës përfaqësojnë më shumë se toponimi urban, por edhe një proces politik pas Marrëveshjes së Ohrit dhe përpjekjet për përfaqësim më të drejtë të historisë në hapësirën publike. Mbështetësit e vendimit të Gjykatës argumentojnë se ndryshimet e vitit 2007 ishin të paligjshme dhe rikthimi në emërtimet e mëparshme është korrigjim i procedurës.
Ish-drejtori i Komisionit për Marrëdhënie me Bashkësitë Fetare dhe Grupet Religjioze, Darjan Sotiroski, përshëndeti rikthimin e emrave të mëparshëm, ndër të cilët përmenden “Marshall Tito”, “Radovan Coniq”, “Ivo Ribar Lola” dhe “29 Nëntori”. Nga ana tjetër, partitë shqiptare dhe përfaqësues të tyre reaguan kundër vendimit: BDI e konsideroi atë si pjesë të një fushate kundër arritjeve politike të shqiptarëve, ndërsa Arbër Ademi e përshkroi Gjykatën si “destabilizuese” dhe vendimin si një kthim pas në kohë.
Debati përtej aspekteve formale ligjore thekson se emërtimet e rrugëve janë simbolikë e përplasjes së identiteteve dhe kujtesës kolektive në Tetovë. Qyteti, shpesh i konsideruar si simbol i bashkëjetesës, po kthehet në një pikë tensioni simbolik, ku ndryshimet në hapësirën publike reflektojnë konfliktin mbi historinë dhe karakterin e shtetit.
