Meshari i Gjon Buzukut, i pari monument letrar i botuar në gjuhën shqipe, vazhdon të jetë objekt studimi dhe burim frymëzimi shkencor si pjesë e identitetit shqiptar. Profesor Vehbi Miftari kaloi rreth dy vjet në Bibliotekën Apostolike të Vatikanit për të hulumtuar çdo faqe të veprës origjinale të shkruar në 1555 nga prifti katolik shqiptar Gjon Buzuku. Në një ligjëratë të dhënë në Akademinë e Shkencave në bashkëpunim me Bibliotekën Kombëtare, ai prezantoi studimin tipografik të Mesharit, duke u ndalur te formati, madhësia e librit dhe prania e ujëshkronjave ose filigranëve.
Miftari raportoi se, nga kriteret e shqyrtuara, formati rezulton të jetë in folio; përsa i përket pranisë së shenjave në tekst, studimi nuk ka identifikuar ujëshkronja të qarta, edhe pse këto shenja janë të zakonshme në botime të tjera. Format in folio u përshkrua si një mënyrë tradicionale e shtypjes, ku fleta e madhe paloset në mes për të formuar faqe më të mëdha se formatet e tjera. Në arkivat e Napolit janë gjetur shenja të ngjashme me ato të Mesharit, por studimi nuk konfirmon përfundimisht vendin e botimit të veprës së rrallë.
Sipas Miftarit, këto zbulime dokumentojnë elementë tipografikë të rëndësishëm dhe rrethanat e mundshme të botimit, si edhe rrugët e shpërndarjes së veprës. Ai theksoi se botimi duket të ketë pasur qëllimin për t’iu përgjigjur kërkesave të Kishës për shpërndarjen e liturgjisë në gjuhën vendase. Profesori beson se ky nuk është i vetmi ekzemplar i botuar dhe nxori në pah nevojën për vijim të studimeve për të arritur në rezultate më të qarta.
Studime të mëtejshme mbështeten nga Biblioteka Apostolike e Vatikanit, e cila përshëndeti ligjëratën me një letër nga Don Mauro Mantovani, ku theksohet përkushtimi i bibliotekës për ruajtjen dhe promovimin e studimit dhe konsultimit të këtij thesari. Gjatë aktivitetit u ekspozua edhe kopja e Mesharit që bën pjesë në Koleksionin e Bibliotekës Kombëtare, dhuruar nga Papa Françesku I.
