Çështja e bregdetit të Zvërnecit, ku një protestë kundër sjelljes së një kompanie private sigurie dhe kundër paqartësive rreth një lagune dhe pronësisë së tokave u rrit në një debat më të gjerë, paraqet për autorin një pikë kthese për identitetin e Shqipërisë: përkufizim i hapur apo i mbyllur. Slogani “Shqipëria e shqiptarëve, jo e tradhtarëve” përshkruhet si i huazuar nga e djathta ekstreme evropiane dhe si një pretendim për të përjashtuar të tjerët; pjesa “jo e tradhtarëve” lidhet edhe me moto të kohës së luftës së Ballit Kombëtar. Autori paralajmëron rrezikun historik të përkufizimeve të mbyllura, duke kujtuar sistemin e izolimit 1944–1990 që prodhoi varfëri dhe emigrim të madh. Emigrimi ka sjellë një diasporë të madhe që autori e sheh si shtyllë të qëndrueshme ekonomike, rezultat i pranimit të shqiptarëve nga shoqëri të tjera.
Si alternativë, ai promovon trashëgiminë e Besës — mikpritjen dhe mbrojtjen e të huajve — dhe përmend shembullin historik të Shqipërisë gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur vendi përfundoi luftën me më shumë hebrenj brenda kufijve sesa kishte në fillim. Autori dënon imazhet antisemitike që qarkulluan së fundmi lidhur me projektin e Zvërnecit si fyerje ndaj kësaj historie.
Sa i përket faktit konkret, më 30 maj roje private të maskuara tërhoqën dhe rrahën një protestues pranë Lagunës së Nartës. Pas reagimit publik, Policia e Shtetit rishikoi versionin e saj; u shkarkua drejtori i policisë së Vlorës; një roje u arrestua; zhvilluesi kërkoi falje dhe ndërpreu kontratën me kompaninë e sigurisë. Më pas u revokuan licencat e dy kompanive të sigurisë, u hapën procedime penale dhe Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit nisi hetime mbi ndryshimin e statusit të mbrojtur të peizazhit Vjosa–Nartë. Autori vlerëson reagimin e shtetit dhe Kryeministrit Rama si refleks kushtetues të nënshtrimit të forcës ndaj ligjit, të domosdoshëm në rrugën drejt BE-së.
Investimi turistik vlerësohet si mundësi për punësim dhe infrastrukturë, por mbeten çështje të hapura që kërkojnë përgjigje publike: ecologjia e vijës bregdetare, transparenca në transferimin e pronës dhe të drejtat e familjeve të minoritetit grek. Autori thërret për zbatim të ligjit, përgjegjësi të gjyqësisë dhe standarde transparence nga zhvilluesit, duke propozuar një Shqipëri të bazuar në pluralizëm, kushtetutshmëri dhe Besë.
