Eksodi i trajnerëve nga Shqipëria drejt Kosovës është shndërruar në trend, ku klubet kosovare kërkojnë disiplinë taktike dhe përvojë nën presion që sjellin teknikët nga Superiorja. Diferenca financiare midis dy vendeve shpjegohet kryesisht me Ligjin për Sponsorizime në Kosovë, i futur në fuqi në 2017 dhe i zbatuar më pas me rregullore të rrepta. Ligji lejon që bizneset e mëdha t’i kalojnë klubeve sportivë deri në 30% të tatimit në fitim, duke e konsideruar këtë shumë si zbritje tatimore. Si rezultat, kompani të sektorëve të ndërtimit, karburanteve dhe telekomunikacionit garojnë për të investuar në futboll dhe klube si Ballkani, Prishtina e të tjera kanë buxhete vjetore që arrijnë 2–3 milionë euro, si dhe paguajnë rroga mujore lojtarësh që shkojnë deri në 10–15 mijë euro.
Nga ana tjetër, në Shqipëri një skemë e ngjashme nuk është miratuar. Ligji për Sponsorizime ka mbetur i pezull, pavarësisht presioneve të FSHF-së dhe bojkotit të kampionatit më parë; qeveria ka hezituar për shkak të frikës nga informaliteti dhe humbja e të dhënave të buxhetit të shtetit. Aktualisht diskutimet janë në rrugë për ta përfshirë ligjin në paketën e re të reformave, me objektivin e një hyrjeje në fuqi në 2027, por deri atëherë klubet e Superiores mbeten të varura nga financat personale të presidentëve. Kjo i bën subjekt të rrezikut kur presidentët lodhen ose përballen me bllokime llogarish, siç ndodhi te Tirana.
Për pasojë, kufijtë gjeografikë të futbollit shqipfolës po zhbëhen: klube jashtë Shqipërisë, përfshirë Kosovën dhe Maqedoninë e Veriut, po bëhen ambienti kryesor i zhvillimit. Arsyet e përmendura janë infrastruktura moderne në rritje, mundësitë më të mira për të arritur fazat e grupeve të UEFA-s për shkak të koeficientit të krijuar nga Ilir Daja me Ballkanin, dhe stabiliteti kontraktual që garanton Ligji i Sponsorizimeve për kontrata si ajo trevjeçare e propozuar për Orges Shehin. Orges Shehi pritet të firmosë për Prishtinën për pak ditë, duke kaluar në kampionatin që po tregon financat më të shëndetshme në rajon.
