Crystal Palace, themeluar në 1905 nga punëtorët e ndërtesës historike “The Crystal Palace”, kaloi pjesën më të madhe të shekullit të tij të parë në ligat e ulëta, duke jetuar nën hijen e klubeve të pasura londineze si Arsenal, Chelsea e Tottenham. Në vitet ’70 e ’80 mori nofkën “The Eagles” dhe formoi një identitet të ri, por shpesh u perceptua si një “yo-yo club” që ngjitej e zbrishej midis niveleve të futbollit.
Historikun e klubit kanë shënuar dy zhgënjime të mëdha në Kupën FA: finalja e vitit 1990, kur pas një barazimi 3-3 Palace humbi 1-0 në ndeshjen e kthimit kundër Manchester United, dhe finalja e 2016-s, përsëri në Wembley kundër të njëjtit rival, ku edhe pse kaluan të parët në avantazh, humbën pas kohës shtesë 2-1. Këto episode formësuan imazhin e klubit si një skuadër që jep emocione, por që shpesh nuk arrin të fitojë trofe.
Pika kthyese erdhi në 2013, kur Palace u rikthye në Premier League dhe për herë të parë nuk ra nga kategoria. Për një dekadë, pavarësisht vështirësive financiare dhe ndryshimeve të stafeve teknike, “Selhurst Park” u konsolidua si një vatër e vështirë për t’u mposhtur, duke vendosur themelet për ambicie më të mëdha.
Ndryshimi strategjik u përshpejtua me ardhjen e Oliver Glasner në stolin e skuadrës. Trajneri austriak, i njohur për suksesin e tij në Europë me Eintracht Frankfurt, transformoi ADN-në e klubit: nuk e trajtoi Palace si ekip që duhet vetëm të mbijetojë, por si skuadër sulmuese. Duke ndërtuar lojën rreth teknikës së Eberechi Eze-s dhe instiktit të Jean-Philippe Mateta-s, Glasner ndryshoi mentalitetin nga “le të mos humbim” në “ne do të diktojmë lojën” dhe krijoi një grup të pathyeshëm që besoi te projekti europian.
Kjo përgatitje kulmoi në natën e Lajpcigut, kur goditja e Mateta-s në minutën e 51-të vendosi triumfin e Crystal Palace dhe sjelljen e trofeut të Conference League në Selhurst Park. Pas 119 vitesh historikës me ulje-ngritje dhe zemërthyerje, ky trofe shfaqet si shpërblim për breza tifozësh dhe shndërron klubin në Kampion të Europës.