Lecce siguroi qëndrimin në Serie A edhe për këtë sezon pas një kampionati të vështirë, duke fituar në ndeshjen e fundit ndaj Genoas dhe duke festuar mbijetesën e katërt radhazi. Mesfushori i kombëtares shqiptare, Ylber Ramadani, komentoi arritjen dhe rolin e skuadrës gjatë sezonit, duke vlerësuar pjesëmarrjen e të gjithë lojtarëve, madje edhe atyre që nuk luajtën. Ai tha se ekipi e meritoi qëndrimin në elitë, se nuk e dëgjuan rezultatin e ndeshjes tjetër dhe se nuk kanë pasur “një shëtitje”, por ndeshje të mëdha. Pas golit të vendosur, Ramadani tha se kishte përvojën e viteve të mëparshme dhe se duhej të ruhej qetësia, duke shtuar se gjatë ndeshjes mund të ndodhë gjithçka. Falënderoi trajnerin që, sipas tij, e përmirësoi në disa aspekte dhe shprehu me humor se kishte bërë “asistentin në fushë” por nuk dëshiron të bëhet trajner.
Ai komentoi edhe fanelën festive të futbollistëve ku shkruhej “Sipas mënyrës sonë” dhe u shpreh i lidhur me tokën ku luan, që i kujton Shqipërinë; kur është i lirë shkon në shtëpi dhe kthehet menjëherë. Ramadani pranoi se gjatë javës kishte pasur probleme me gjurin, por shtrëngoi dhëmbët për të luajtur, sepse dëshironte të ishte në fushë.
Krahasuar me sezonin e kaluar, Ramadani tha se këtë vit pati më shumë protagonizëm; vitin e kaluar ishte zgjidhje e trajnerit për një tjetër mënyrë loje, por ai gjithmonë kishte qenë profesionist. Goli ndaj Torinos, sipas tij, shpërbleu të gjithë sezonin; këtë sezon ishte më në qendër të skuadrës dhe kishte qenë zëvendëskapiten. Ai vlerësoi bashkëpunimin me shokët e skuadrës, duke i quajtur grupin më të mirë që ka pasur që kur erdhi te Lecce, dhe falënderoi bashkëlojtarët, tifozët dhe qytetin.
Ramadani shprehu se nuk u fsheh në momentet e vështira dhe u shfaq si lider, duke i kërkuar drejtuesit të flasin në media kur humbnin dhe duke qenë ndër të parët që mori përgjegjësi. Ai përmendi katër ndeshje të forta kundër Napolit, Romës, Bolognas dhe Interit, dhe pranoi se pas një gabimi personal duhej të bënte më shumë për të shpëtuar. Sipas tij, kritikat ishin të shumta, por në fund shpëtuan edhe falë pikës së marrë në Verona, që bëri diferencën. Dedikimin e arritjes ia kushtoi Grazianos, që e përjetuan si “njëri prej nesh”.
