Që nga armëpushimi i brishtë me Teheranin gjashtë javë më parë, opsionet ushtarake të presidentit amerikan Donald Trump vazhdojnë të jenë të kufizuara, të rrezikshme dhe pa garanci për të detyruar Iranin të ndryshojë qëndrim në negociatat mbi programin e tij bërthamor. Sipas raportimeve, Trump ishte afër dhënies së urdhrit për sulme të reja ajrore — “një orë” larg — por tërhoqi vendimin pas presionit diplomatik nga aleatët e Gjirit, të cilët kërkojnë hapësirë për një marrëveshje të mundshme me Teheranin.
Ngushtica e Hormuzit mbetet kryesisht e bllokuar për anijet, duke rritur rrezikun ekonomik global dhe duke shtuar presionin mbi tregjet e energjisë në SHBA dhe vendet perëndimore në rast të një përshkallëzimi. Në këtë kontekst, ndërmjetës rajonalë si Pakistani dhe Katari intensifikuan përpjekjet diplomatike për të shmangur një rikthim në luftë të plotë.
Nga këshilltarët e sigurisë kombëtare janë paraqitur disa skenarë. Një prej tyre është një fushatë e shkurtër ajrore kundër Iranit, me synim demonstrimin e forcës dhe dëmtimin e kapaciteteve ushtarake, përfshirë objektiva strategjike, pas të cilës SHBA mund ta shpallte operacionin të përfunduar si fitore. Ekspertët ushtarakë vënë në dukje se një ndërhyrje e tillë mund të jetë relativisht e lehtë në fazën fillestare, por nuk garanton ndryshim të qëndrimit iranian, pasi Irani ka duruar sulme të gjata pa u dorëzuar.
Një plan tjetër i diskutuar përfshin presion ekonomik të shtuar: bllokimin e porteve iraniane, operacione për të rihapur Ngushticën e Hormuzit, shoqërimin e cisternave dhe goditjen e infrastrukturës bregdetare. Ky skenar rrezikon përshkallëzim të madh ushtarak në rajon. Analistët paralajmërojnë se çdo fushatë ajrore mund të zhvillohet në faza, duke u zgjeruar nga objektivat ushtarake drejt infrastrukturës kritike si energjia, uji dhe transporti, nëse Teherani nuk ndryshon qasje.
Ekspertët nënvizojnë se goditja e infrastrukturës civile mund të shkaktojë krizë humanitare dhe kundërpërgjigje të menjëhershme nga Teherani në Gjirin Persik, me ndikim të rëndë mbi tregjet globale të energjisë. Në skenarët më ekstremë janë diskutuar edhe operacione tokësore të kufizuara ose misione të forcave speciale brenda Iranit, por ato konsiderohen me rrezik të lartë dhe kompleksitet logjistik. Vlerësimet e inteligjencës tregojnë se një pjesë e madhe e arsenalit iranian mbetet funksionale, gjë që mund ta bëjë çdo përplasje të re më të vështirë dhe të gjatë. Çdo vendim i ardhshëm i administratës amerikane mund të ketë pasoja të gjera rajonale dhe ekonomike globale, ndërsa tensionet mbeten në një pikë kritike.
