Ekspozita “Shikim dhe Tingull”, e çelur në Galerinë e Arteve Digjitale në Korçë, prezantoi një performancë multimediale ku arti nuk kufizohej vetëm në të parë, por synohej të përjetohej përmes të gjitha shqisave. Puna e kuratorëve dhe artistëve në këtë hapësirë kombinonte elemente vizuale dhe akustike, duke krijuar një përvojë që synon të thyejë strukturat konvencionale të vizitës së një ekspozite.
Një element qendror i ekspozitës ishte ndërthurja e videos imersive me “gjuhën e tingullit”, e cila, sipas përshkrimit të ngjarjes, arriti të sfidonte barrierat klasike të të parit. Kjo ndërthurje u shërbye si mjet komunikimi, ku pamja bashkëjetonte me dëgjimin dhe me ndjesitë e tjera; prekja, kujtesa dhe zëri u shfaqën si aksione përmes të cilave publiku udhëhiqej në përvojën ekspozuese. Përmes këtyre elementeve, aktiviteti u paraqit si një rrugëtim i qëllimshëm për ta bërë artin të prekshëm për të gjithë, pa dallime.
Në qendër të kësaj simbioze artistike ishte zëri i tenorit Diego Zelka. Përshkrimi e paraqet Diegon si artist me aftësi të kufizuara në shikim, por me talent të theksuar, i cili mori rolin e udhëheqësit të publikut brenda performancës. Kontributi i tij artistik u përshkrua si udhëtim emocional, ku çdo notë muzikore shërbente për t’u përkthyer në një imazh vizual, duke lidhur në mënyrë të drejtpërdrejtë përjetimin auditiv me atë vizual.
Organizatorët dhe pjesëmarrësit e ekspozitës e paraqitën ngjarjen jo vetëm si pjesë të programit kulturor të qytetit, por si një deklaratë më të gjerë: “Shikim dhe Tingull” u përshkrua si një manifest. Në këtë kuadër u nënvizua ideja se arti, duke u bërë gjithëpërfshirës dhe duke u ofruar mundësi për përjetim me ndjesi të ndryshme, nuk humb aspak nga madhështia e tij. Pamja e përgjithshme e ngjarjes e paraqiti ekspozitën si një përpjekje për të lidhur audienca dhe forma të ndryshme perceptimi brenda një hapësire artistike. Top Channel
