Studimet e fundit, të udhëhequra nga Laurent Truche dhe një ekip ndërkombëtar, tregojnë se në galeritë e minierës së Bulqizës mund të ekzistojnë rezerva natyrore hidrogjeni të formuara nga proceset gjeologjike. Reaksione të ngadalta dhe të vazhdueshme mes mineraleve të pasura me hekur dhe ujit kanë prodhuar hidrogjen, i cili është mbajtur i bllokuar në strukturat nëntokësore. Analiza të shumta, përfshirë analiza izotopike të gazit dhe ujit, konfirmojnë origjinën abiotike të hidrogjenit, sipas Bardhyl Mucekut, profesor në Universitetin Politeknik të Tiranës, dhe mostrat janë analizuar në rreth 17 laboratorë ndërkombëtarë.
Studimi, i publikuar në revistën shkencore Science, dokumenton se gazi që del nga nëntoka përmban deri në 84% hidrogjen. Matjet raportojnë një shkallë të lartë nxjerrjeje dhe vlerësojnë një minimum prej rreth 200 tonësh hidrogjen të liruar në vit nga galeritë e minierës së kromit, sasi që është konstante gjatë rreth një dekade sipas analizave vjetore. Autorët theksojnë se kjo rrjedhje e qëndrueshme tregon se nuk bëhet thjesht fjalë për prodhim aktiv por për praninë e një depozite të akumuluar lidhur me një zonë çarjesh tektonike; miniera vepron si pika ku gazi del në sipërfaqe, jo si burim krijues i tij.
Hulumtimi ka shqyrtuar tre skenarë për origjinën e hidrogjenit: çlirimin e hidrogjenit të bllokuar në shkëmb, serpentinizimin aktiv në temperaturë të ulët, dhe çlirimin nga zona çarjeje që vepron si rezervuar. Përfundimi i studiuesve është se rrjedhja aktuale nuk mund të shpjegohet vetëm nga proceset aktive, duke i dhënë peshë hipotezës së një rezervuari të thellë.
Pyetjet e hapura përfshijnë shpejtësinë e rigjenerimit të gazit, jetëgjatësinë e rezervuarit dhe ndikimin e ndërhyrjeve njerëzore. Bazuar në vëllimin e çarjes dhe porozitetin e supozuar, shkalla e matur e rrjedhjes mund të mbahet për 25 deri në 238 vjet, dhe sasia totale e hidrogjenit në zonë vlerësohet të variojë nga 5,000 deri në 50,000 tonë, me pasojat ekonomike që varen nga madhësia reale e depozitës.
