Tenisi botëror është përfshirë në polemika të forta pas kërcënimeve për bojkot të turneut të dytë Grand Slam të vitit nga disa prej emrave më të rëndësishëm të sportit, si Jannik Sinner dhe Aryna Sabalenka, të cilët kanë nënshkruar një letër kundër organizatorëve. Përtej shifrave absolute të shpërblimeve për fituesit, shqetësimi kryesor i lojtarëve lidhet me përqindjen e të ardhurave që u shkon atyre, koncept i njohur si “Revenue Share”.
Edhe pse tenisi po kalon një fazë të pasurisë së maksimizuar dhe fitimet absolute mund të jenë të larta për fituesit, protagonistët e avokojnë se marrin vetëm një pjesë të vogël nga të ardhurat totale, që arrihen në miliarda. Polemika nuk lind nga niveli i shpërblimeve në terma absolutë, por nga ndarja relative e të ardhurave midis organizatorëve dhe lojtarëve.
Të katër turnetë më të rëndësishëm—Australian Open, Roland Garros, Wimbledon dhe US Open—gjenerojnë të ardhura të konsiderueshme kryesisht nga të drejtat televizive dhe sponsorët. Megjithatë, kur krahasohen me nivelin e shpërblimeve në turnetë Masters 1000, ku përqindja e të ardhurave që shkon te lojtarët është rreth 22% (p.sh. si në Roma, Indian Wells apo Montecarlo), turnetë Grand Slam shfaqin një kuotë të ndjeshëm më të ulët.
Shembulli i Roland Garros përmendet konkretisht: për vitin 2026 parashikohen të ardhura rreth 400 milionë euro, por kuota e shpërblimit për lojtarët është nën 15%. Problemi është përkeqësuar edhe nga fakti që të ardhurat e turneve rriten (me rreth +14% në vitin e fundit), ndërsa përqindja që i shkon lojtarëve po bie—nga 15.5% në 14.9% sipas të dhënave të përmendura. Kjo diferencë midis rritjes absolute të të ardhurave dhe rënies së pjesës për lojtarët është në thelb të mosmarrëveshjes që ka sjellë reagimin e yjeve të tenisit dhe nënshkrimin e letrës kundër organizatorëve të Grand Slam.
