Një vit pas marrjes së mandatit, koalicioni qeverisës CDU/CSU dhe SPD nën drejtimin e kancelarit Friedrich Merz po përballet me vështirësi të politikës së përditshme dhe rënie të mbështetjes publike. Merz ka dhënë intervista të shumta ndërsa brenda CDU/CSU dhe CSU shtohet “gjithnjë e më shumë një pakënaqësi e madhe” ndaj kompromisave të koalicionit, siç tha ai në ARD më 3 maj 2026. Zgjedhja e tij në Bundestag më 6 maj 2026 u shënua si precedent, sepse për herë të parë një kandidat nuk arriti shumicën absolute në raundin e parë dhe u desh një votim i dytë, çka tregon se koalicioni ka vetëm një epërsi të ngushtë.
Merz kishte premtuar një “vjeshtë reformash” në 2025 për pensionet, shëndetësinë, kujdesin afatgjatë dhe uljen e burokracisë, por këto reforma nuk u konkretizuan. Masa e vetme e miratuar shpejt ishte një “fond i posaçëm për infrastrukturën dhe neutralitetin klimatik” prej 500 miliardë eurosh, i parashikuar deri në 2045 për projekte si zgjerimi i rrjetit hekurudhor dhe rindërtimi i urave. Bashkëpunimi mes ministrave u kthye në përplasje, veçanërisht mes ministrit të Financave Lars Klingbeil (SPD) dhe ministres së Ekonomisë Katherina Reiche (CDU), e cila kërkon rishikim të politikave të mëparshme dhe rikthim te përdorimi civil i energjisë bërthamore.
Pak ditë para përvjetorit të koalicionit qeveria paraqiti paketën e parë për reformimin e sistemit shëndetësor, por vendimet përfundimtare priten pas muajsh konsultimesh në Bundestag. Kryekorrespondentja e DW, Michaela Küfner, vëzhgoi vitin e parë të Merz-it si një periudhë që e bëri Gjermaninë “më të orientuar drejt fakteve” dhe përhapjen e bindjes se pa reforma strukturore nuk mund të ecet përpara, por një koalicion i bashkuar mbetet i domosdoshëm për sfidat e politikës së jashtme.
Tensionet transatlantike u rritën pas kritikës publike të Merz ndaj veprimeve të presidentit amerikan Donald Trump në konfliktin me Iranin; Trump reagoi me shpalljen e tërheqjes së 5.000 ushtarëve nga Gjermania, kritika në “Truth Social” dhe rritje tarifash për importet europiane. Merz e përshkroi situatën si “të vështirë”, theksoi rëndësinë e marrëdhënieve transatlantike dhe unitetit të BE-së dhe udhëton shpesh për të ruajtur bashkimin evropian. Küfner vë në dukje se Merz shpesh paguan “një çmim të lartë politik” për gafat e tij verbale dhe ngre pyetjen nëse ai mund t’i shndërrojë aftësitë ekonomike në sukses politik; sipas saj, Gjermania dhe Evropa nuk mund të përballojnë një dështim tjetër qeverisës.
