Valtteri Bottas, piloti finlandez i Cadillac në Formula 1, foli hapur për problemet e tij me shëndetin mendor dhe tendencat obsesive‑kompulsive që ndikuan rëndë në jetën dhe karrierën e tij. Në një intervistë për The Players’ Tribune, ai pranoi se kur debutoi në Formula 1 gjithçka rrotullohej rreth garave dhe nuk kishte interesa të tjera jashtë botës së automobilizmit, një përqendrim që nuk e konsideronte problem deri kur u bë i dëmshëm.
Bottas tregoi se për shkak të shqetësimit për peshën e makinës së Williams, të cilës skuadra i kërkoi të ulte rreth 5 kg, ai zhvilloi sjellje ekstreme ushqimore. Për të përmirësuar performancën mendoi që të humbte edhe më shumë peshë—“Pesë? Pse jo 10 kg”—dhe nisi të konsumonte kryesisht lulelakër dhe broccoli të avulluar. Kjo çoi në humbje të madhe në peshë, ankth të vazhdueshëm dhe shkatërrim shqetësues të gjendjes së tij nervore dhe fizike.
Ai përshkroi se zgjoheshin herët në mëngjes me zemrën që “i dilte vendit” dhe ndihej si i varur nga kjo gjendje, duke u ndjerë mirë vetëm kur ndiqte dietën dhe rregullat obsesive. Në pasqyrë dallonte siluetën gjithnjë e më të dobët dhe shpesh nuk e dinte sa peshë kishte humbur; në podiume buzëqeshte me shampanjë, por në shtëpi dukej “si një fantazmë” dhe i sëmurë.
Çfarë e ndali këtë proces ishte vdekja tragjike në pistë e Jules Bianchi, ngjarje që e shtyu Bottasin të rishikojë prioritetet dhe të kërkojë ndihmë. Ai rrëfeu se për një periudhë kishte humbur interesin për gjithçka dhe kishte mendime të errëta, duke përmendur një kujtim kur fejuarja e përshëndeti për udhëtimin dhe ai mendoi se “po sikur avioni të përplaset, kujt do t’i interesojë?”
Sot Bottas thotë se ka dalë nga ai tunel dhe, ndërsa vazhdon me Cadillac, përjeton një fazë më të shëndetshme në Formula 1, duke treguar hobi të ndryshme dhe duke praktikuar edhe disiplinë të tjera sportive si çiklizmi. Top Channel
