Muhamed Sejdini, nga Kërçova, udhëhoqi Federatën e Futbollit të Maqedonisë për rreth shtatë vjet (2018–nëntor 2024) dhe ishte i deklaruar si shqiptar. Nën drejtimin e tij, kombëtarja arriti suksese historike: kualifikim në EURO 2020, fitore kundër Italisë në Palermo në kualifikueset e Botërorit dhe ngjitje në Ligën B të Kombeve. Ai dha dorëheqjen në fund të 2024, duke thënë se po tërhiqej në kulmin e suksesit.
Më 23 prill 2026, Departamenti për Luftimin e Krimit të Organizuar arrestoi Sejdinin me dyshimin e abuzimit me detyrën dhe përvetësimit të rreth 700,000 eurove. Sipas Prokurorisë, këto fonde të alokuara nga UEFA për ndërtimin e një tribune në stadiumin “Biljanini Izvori” në Ohër ishin kaluar në pagesa paraprake drejt kontraktorëve pa garanci bankare dhe pa miratimin e nevojshëm të Bordit të Drejtorëve të FFM-së.
Pas largimit të Sejdinit, Federata zgjodhi në mars 2025 me aklamacion Masar Omeragiç si president, me mandat deri në 2029, si figurë kompromisi për të qetësuar institucionet shtetërore dhe opinionin publik. Në opinionin maqedonas ai portretizohet si boshnjak, por në rrethet e ngushta është e njohur se ka rrënjë shqiptare nga ana e nënës, me prejardhje nga Tuzi i Malit të Zi. Omeragiç ka zgjedhur të mbajë këtë detaj larg vëmendjes publike dhe të prezantohet kryesisht si boshnjak.
Stili i tij drejtues është diplomatik dhe teknokratik, me theks në heqjen e thirrjeve nacionaliste nga tribunat dhe përafrimin me “vlerat evropiane”. Kjo qasje synon të shmangë përplasjet politike dhe të krijojë një ambient më të qetë brenda federatës.
Teksti kontraston dy profile drejtuesish: “kostoja e identitetit të hapur” te Sejdini, ku prezantimi si shqiptar e vendosi në shënjestër të mediave dhe strukturave shtetërore, dhe “mbijetesa përmes asimilimit politik” te Omeragiç, i cili duke u identifikuar si boshnjak shmang rezistencën apriori. Sipas shkrimit, kjo e fundit e bën FFM-në dukshëm më të qetë, por ndoshta më pak përfaqësuese për peshën reale të shqiptarëve në futbollin vendës.
