Negociatat midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit po zhvillohen nën presion të fortë kohor, me synimin për të arritur një marrëveshje para skadimit të armëpushimit këtë të mërkurë, por skepticizmi për një zgjidhje të shpejtë mbetet i lartë. Në krye të ekipit amerikan qëndron zëvendëspresidenti JD Vance, i shoqëruar nga i dërguari special Steve Witkoff dhe Jared Kushner, dhëndri i presidentit Donald Trump. Megjithatë, ekspertët dyshojnë për përvojën e këtij ekipi në përballimin e një procesi kaq kompleks, duke vënë në dukje se marrëveshje të ngjashme zakonisht kërkojnë vite negociatash dhe ekspertizë të thellë teknike.
Si shembull analistët sjellin marrëveshjen bërthamore të vitit 2015, e koordinuar nga ish-shefja e politikës së jashtme të BE-së, Federica Mogherini, e cila deklaron se procesi zgjati 12 vite dhe përfshiu qindra diplomatë dhe ekspertë. Mogherini vë në dukje: “Nga përvoja jonë, kjo kërkon kohë dhe punë të jashtëzakonshme teknike. A mund të bëhet brenda 21 orësh? Është e vështirë të besohet.” Kjo referencë përdoret për të theksuar hendekun mes pritshmërive të kohës së shkurtër dhe natyrës së gjatë e teknike të negociatave bërthamore.
Në qendër të mosmarrëveshjeve që pengojnë progresin është çështja e pasurimit të uraniumit nga Irani. Shtetet e Bashkuara kërkojnë kufizime afatgjata mbi aktivitetet e pasurimit, ndërsa Teherani nuk pritet të pranojë kushte të tilla, çka vazhdon të jetë pika kryesore e kontestit. Analistët vlerësojnë se rezultati më i mundshëm mund të jetë një version i modifikuar i marrëveshjes së vitit 2015, marrëveshje kjo nga e cila SHBA u tërhoq në vitin 2018.
Zërat kritikë paralajmërojnë se një marrëveshje e nxituar mund të krijojë probleme në të ardhmen dhe të ndërlikojë më tej procesin, duke sugjeruar se shpejtësia e negociatave mund të kompromentojë qëndrueshmërinë e një marrëveshjeje të qëndrueshme. Source: Top Channel.
