Sali Berisha deklaroi se ata janë bërë zëri i një shoqërie të plaçkitur përpara shqiptarëve dhe miqve ndërkombëtarë, duke theksuar se kanë arritur në “kilometrin e fundit” të rrugës së gjatë dhe të vështirë të opozitës dhe po ecin me siguri. Ai vuri në dukje se në 35 vite zëri i tyre opozitar nuk ka qenë më i fuqishmi dhe u bëri thirrje bashkëpunëtorëve të jenë krenarë për misionin, kontributin dhe dinjitetin që përfaqësojnë për emrin e kombit.
Nga përvoja e zgjedhjeve në Hungari, Berisha nxorri një mësim që sipas tij lidhet me pjesëmarrjen masive të votuesve, mbi 80 për qind. Duke e parë pjesëmarrjen e lartë si faktor përcaktues, ai shpjegoi arsyen pse ka propozuar dhe ka insistuar për ligjin e votimit me detyrim. Berisha argumentoi se kjo lloj norme ekziston në një sërë vendeve demokratike në Evropë e në botë dhe se vetëm një pjesëmarrje e detyruar mund të bëjë ndryshimin dhe të çojë në rezultatet që kërkohen.
Ai nënvizoi se në Shqipëri një pjesëmarrje e tillë është e ndaluar, duke theksuar se është e ndaluar nga kërcënimet ndaj votës së lirë. Në fjalimin e tij, Berisha shprehu bindjen se vetëm me pjesëmarrje të detyrueshme mund të arrihen rezultatet e dëshiruara, por theksoi se ligji i tillë përballon pengesa në vend për shkak të rrethanave që ai i quajti kërcënime ndaj votës së lirë.
Deklaratat e tij pasqyrojnë dyqindte temat kryesore: afirmimin e rolit të opozitës si zë i shoqërisë së plaçkitur dhe promovimin e idesë së votimit me detyrim si mjet për të rritur pjesëmarrjen dhe për të siguruar rezultate më të pranueshme, duke vënë në dukje se në Shqipëri kjo mundësi është e bllokuar për shkak të kufizimeve që lidhen me lirinë e votës.
