JD Vance, zëvendëspresidenti amerikan, kishte për detyrë të përfundonte luftën me Iranin, megjithëse ai nuk e kishte dëshiruar fillimin e saj. Ai arriti në Islamabad për bisedime me Iranin, takimi më i lartë mes SHBA-së dhe Iranit që nga viti 1979. Pas 21 orësh negociata, bisedimet dështuan, me Vance që shprehu frustrim për refuzimin e iranianëve për të pranuar ofertën amerikane, e cila kërkonte heqjen dorë nga programi bërthamor i Iranit.
Vance kishte tentuar ta bindte Presidentin Trump të mos sulmonte Iranin, dhe prania e tij në krye të delegacionit shënonte një ndryshim në balancat e pushtetit. Ndërsa bisedimet u zhvilluan, Vance u akuzua për profil të ulët, duke shmangur vëmendjen mediatike, ndërsa figura të tjera të administratës ishin më të pranishme. Misioni i tij ishte të gjente një rrugë drejt një paqeje më të qëndrueshme, por pa marrëveshje, mbeti e paqartë se çfarë do të ndodhte më pas.
Shqetësimet për sigurinë në Pakistan dhe kërkesat e minutës së fundit nga iranianët e bënë situatën më të ndërlikuar. Tani, pas dështimit të negociatave, ka skepticizëm mbi mundësinë e një përfundimi të luftës dhe se si do të ndikonte kjo strategji e Trump në të ardhmen. Ndryshimi mes mandatit të parë dhe të dytë të Trump është evident, me një ekip më besnik dhe më pak kundërshtues.
Një libër i ri që pritet të publikohet do të ofrojë një pasqyrë të brendshme mbi presidencën e Trump dhe vendimet që çuan në konfliktin me Iranin. Reagimet e ekipit të tij ndaj këtyre zhvillimeve kanë qenë të ndryshme, me disa që shprehin skepticizëm mbi pretendimet e Netanyahu për ndryshimin e regjimit në Iran.
Vance është parë si një figurë më neutral në negociata, por deri tani, kjo nuk ka sjellë rezultate të ndryshme. Strategjia aktuale e SHBA-së është përqendruar në dobësimin e kapaciteteve të Iranit, por efektiviteti i kësaj strategjie mbetet i paqartë. Ndërsa SHBA vazhdon të godasë objektiva në Iran, pasojat e këtyre veprimeve janë të paqarta dhe mund të ndikojnë në dekadat e ardhshme.
