Shqipëria, një vend ku komunizmi ka lënë rrënjë të thella, u izolua për gati 50 vjet nga bota perëndimore. Agron Aranitasi, dhëndri i ish-ministrit të brendshëm Kadri Hazbiu, rrëfen për periudhën e errët të regjimit komunist. Kadri Hazbiu, edhe pse emërohet Kryeministër pas vetëvrasjes së Mehmet Shehut, u arrestua dhe më vonë u ekzekutua brenda qelisë së tij.
Aranitasi tregon se prindërit e tij morën pjesë aktive në Luftën Nacional-Çlirimtare dhe se e ana e mamasë, e cila vinte nga një familje patriotësh, kishte lidhje me poetin Fatos Arapi. Ai hyri në Bllok përmes lidhjeve familjare, duke u martuar me vajzën e Hazbiut, Mozën, dhe aty ndjeu pasojat e një sistemi shpërbërës që shkatërroi shumë familje, përfshirë të tijat.
Në vitet ’70, një luftë interne brenda Bllokut ishte në zhvillim, me qëllim eliminimin e emrave që rrezikonin pushtetin e Hoxhës. Aranitasi përmend figura të njohura si Sejfulla Malëshova dhe Liri Belishovën, të cilët u eliminuan për shkak të garave për pushtet. Ai shkruan gjithashtu për intrigat dhe pasojat tragjike që ndodhën si rezultat i këtyre eliminimeve.
Beqir Balluku, një nga anëtarët më të rëndësishëm të Partisë, kishte marrëdhënie të ngushta me Enver Hoxhën, por marrëdhëniet e tij me Mehmet Shehun ishin tensionuese. Në një ngjarje të rëndësishme, ambasadori sovjetik e kishte ofruar pushtetin Beqir Ballukut, nën premtime për mbrojtje të specialistëve shqiptarë në Moskë. Balluku refuzoi ofertën, duke demonstruar besnikërinë ndaj Hoxhës.
Aranitasi e përmbyll historinë e tij duke theksuar se vitet ’70 përbënin një turning point për Shqipërinë, me prishjen e marrëdhënieve me Kinën që niste që në ’73. Këto tensione mes Shqipërisë dhe superfuqive globale, krijuan një atmosferë paranojake brenda vendit, ku besnikëria dhe tradhtia shkonin ngushtë bashkë.
