Reforma e drejtësisë e kryeministres italiane Giorgia Meloni dështoi nëpërmjet referendumit, ku rreth 54 për qind e votuesve e refuzuan atë. Meloni e pranoi humbjen dhe theksoi se shqiptarët vendosën dhe se do ta respektonte këtë vendim. Ajo e përshkroi rezultatin si një “mundësi të humbur për modernizimin e Italisë” dhe shprehu angazhimin për të vazhduar punën për të mirën e vendit, duke përjashtuar marrjen e përgjegjësive personale për humbjen.
Reforma përfshinte ndryshime të rëndësishme në disa nene të Kushtetutës italiane, përfshirë ndarjen e karrierave të gjyqtarëve dhe prokurorëve, ashtu siç ndodh në shumicën e vendeve evropiane. Po ashtu, ishte parashikuar krijimi i organeve të reja të vetëqeverisjes për gjyqtarët dhe prokurorët, me një përfshirje të parlamentit që do të jepte më shumë ndikim politik në vendimet për personelin.
Sidoqoftë, opozita dhe kritikët e reformës shohin rrezik për pavarësinë e drejtësisë, duke akuzuar Melonin për synimin e rritjes së ndikimit të saj në sistemin gjyqësor. Ata argumentuan se politika mund të ndikonte në prokurorinë dhe se çështjet strukturore si zgjatja e proceseve gjyqësore dhe mbipopullimi i burgjeve do të mbeteshin të pazgjidhura.
Për Melonin, ky referendum përbën një humbje të rëndë, veçanërisht një vit e gjysmë para zgjedhjeve të rregullta parlamentare. Referendumi e kishte atë si një test politik për zgjedhjet e ardhshme të vitit 2027. Sipas profesorit të së drejtës kushtetuese, Nicola Lupo, “Jo”-ja në referendum shikohej si një refuzim më të gjerë ndaj qeverisë së Meloni-t dhe politikave të saj.
Megjithatë, Meloni dhe partia e saj, Fratelli d’Italia, vazhdojnë të mbajnë pozita të forta në sondazhe, dhe pjesëmarrja në referendum ishte e lartë, duke arritur rreth 58 për qind me mbi 46 milionë qytetarë që kishin të drejtën e votës.
