Çmontimi i bunkerit bërthamor të Iranit, i njohur si “Mali i Kazmës”, është një çështje kyçe për ndalimin e zhvillimit të armëve bërthamore nga Teherani. Ky objekt ndodhet më shumë se 100 metra poshtë sipërfaqes dhe është më i thellë se impianti i pasurimit të uraniumit në Fordow, i goditur nga Shtetet e Bashkuara vitin e kaluar. Edhe pas sulmeve ajrore nga SHBA dhe Izraeli, Irani ka arritur të forcojë pozitat e tij.
Donald Trump ka theksuar rëndësinë e parandalimit të Iranit nga zhvillimi i armëve bërthamore, duke theksuar se vendi posedon më shumë se 400 kilogramë uranium të pasuruar në 60%, i mjaftueshëm për të prodhuar minimum 11 bomba bërthamore. Materiali bërthamor është i shpërndarë mes Fordow dhe kompleksit në Isfahan, ndërsa një impiant i ri pasurimi është në ndërtim e sipër.
Incidentet me Rafael Grossi, drejtori i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike (IAEA), tregojnë për nivelin e sekretit që mban Irani, pasi autoritetet refuzuan të ofronin informacione mbi aktivitetet e tyre. Andrea Stricker, nga Fondacioni për Mbrojtjen e Demokracisë, argumenton se ndalimi i programit bërthamor të Iranit është i pamundur pa neutralizimin e “Malit Pickaxe”, duke shtuar se operacionet ushtarake nuk mund të përfundojnë pa sekuestro ose eliminim të rezervave të uraniumit.
Me programin bërthamor të Iranit që tregon një rezistencë të fortë ndaj sulmeve ajrore, dërgimi i forcave speciale duket si zgjidhja e vetme realiste. Trump ka lënë të hapur mundësinë për një operacion të ardhshëm, duke thënë se mund të ndërhyhet më vonë. Sulmi më i fundit në objektin Taleghan sugjeron se SHBA dhe Izraeli po shqyrtojnë gjithashtu një fazë të re operacionale, për të synuar thelbin e programit bërthamor të Teheranit, pas dëmeve të shkaktuara në sistemet mbrojtëse të Iranit.
