Veprimet ushtarake të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit ndaj Iranit kanë rritur frikën dhe paranojën e Vladimir Putinit, duke forcuar vendosmërinë e tij për të fituar në Ukrainë, raporton Politico. Përballë vrasjes së Ajatollah Ali Khamenei, Putini reagoi me një dëmtim më të fortë se sa herët e tjera kur u pyet për vrasjen e liderëve të huaj.
Pas vrasjes së Khamenei-t, Putin e përshkroi incidentin si një shkelje cinike të normave ndërkombëtare, duke shfaqur intensitetin e shqetësimit të tij për mbijetesën dhe pushtetin. Reagimi i tij tregon një qasje strategjike, duke shmangur përmendjen e drejtpërdrejtë të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit, për të ruajtur stabilitetin në politikën e tij të jashtme.
Vdekja e Khamenei-t ka ngjallur refleksione në lidhje me rënien e liderëve autoritarë, duke e lidhur këtë situatë me përvojën e tij pas rrëzimit të Muammar Gaddafit në vitin 2011, një ngjarje që e nervozoi Putinin dhe e detyroi atë të kthehej në një politikë më konfrontuese ndaj Perëndimit. Pas kësaj, Putin ndjeu nevojën për të eliminuar opozitën brenda vendit dhe për të krijuar një përçarje mes Rusisë dhe vendeve perëndimore.
Ndërkohë, situata aktuale në Lindjen e Mesme ka intensifikuar ndjenjat e paranojës së Putinit, duke e detyruar atë të mendojë se çdo rënie e aleatëve të tij mund të sjellë pasoja të rënda. Komentatorët pro-Kremlinit kanë filluar të kritikojnë hapur Shtetet e Bashkuara, tani që frika e humbjeve rritet.
Reagimi i Kremlinit mbetet përmbajtjesor dhe diplomatik, ndërsa zëdhënësi Dmitry Peskov shprehu “zhgënjim të thellë” për dështimin e bisedimeve SHBA-Iran. Mesazhi i tij tregon se Putini nuk do të lejojë ndjenjat e tij personale në lidhje me Iranin të ndikojnë në objektivat e tij në Ukrainë.
Burime të tjera thonë se kriza e Iranit mund të sjellë përfitime për Moskën, duke përfshirë rritjen e çmimeve të naftës dhe shpërthimin e mosmarrëveshjeve midis Shteteve të Bashkuara dhe Evropës. Më shumë se kaq, Putini zotëron një armë që mungonte për Gadafin dhe Khamenei-n: arsenalin më të madh bërthamor në botë, i cili i ofron atij një lloj sigurie. Megjithatë, frikërat nga rënia e aleatëve të fuqishëm mund ta detyrojë atë të përqendrohet më shumë në intriga dhe destabilitetin e brendshëm.
