Agjencitë e inteligjencës izraelite dhe amerikane, përfshirë CIA-n, kanë monitoruar me kujdes lëvizjet e liderit suprem iranian, Ali Khamenei, për muaj me radhë, duke përfshirë vendndodhjen dhe mënyrën e komunikimit. Kjo vigjilencë ka rezultuar në një operacion ushtarak që rezultoi me vrasjen e tij, pas një takimi të lartë të organizuar në kompleksin qendror të Teheranit.
Operativi u autorizua nga shefi i shtabit të ushtrisë izraelite, Eyal Zamir, i cili dha dritën jeshile për sulmin. Mëngjesin e sulmit, avionët luftarakë izraelitë, në koordinim me SHBA-në, lëshuan municione precize mbi kompleksin që përfshinte zyrat e Khamenei-t, presidencën dhe aparatin e sigurisë kombëtare. Ditën e pas sulmit, presidenti amerikan Donald Trump njoftoi vrasjen e Khamenei-t në rrjetet sociale.
Operacioni kishte qenë në përgatitje për disa javë, në koordinim mes Uashingtonit dhe Tel Avivit. Kryeministri izraelit, Benjamin Netanyahu, kishte diskutuar seriozitetin e kërcënimeve nga programi raketor dhe bërthamor i Iranit në një takim me Trumpin në Mar-a-Lago.
Pas kësaj ngjarje, SHBA dislokoi një numër të konsiderueshëm asetesh ushtarake në Lindjen e Mesme, duke përfshirë dy aeroplanmbajtëse dhe qindra avionë luftarakë, për të ushtruar presion mbi Teheranin. Së bashku me këto veprime ushtarake, administrata amerikane ndërmori gjithashtu përpjekje diplomatike për të arritur një marrëveshje bërthamore. Megjithatë, tranzita në bisedime me Iranin, të udhëhequra nga dërguar të tillë si Steve Witkoff dhe Jared Kushner, nuk prodhuan rezultate.
Pas raundit të fundit të negociatave në Gjenevë, Trump ishte informuar se Irani nuk ishte i gatshëm të hiqte dorë nga pasurimi i uraniumit, çka e përforcoi vendimin e tij për veprim ushtarak. Ky operacion, përveç vrasjes së Khamenei-t, nxori në pah thellësinë e depërtimit të inteligjencës amerikane dhe izraelite brenda strukturave iraniane dhe gatishmërinë e këtyre vendeve për të vepruar kur koha ishte e përshtatshme.
