Në një diskutim rreth gjendjes së drejtësisë dhe ndarjes së pushteteve në Shqipëri, është theksuar se shqetësimi kryesor nuk është vetëm ndërhyrja e Ekzekutivit dhe Legjislativit në pavarësinë e Gjyqësorit, por se kjo situatë mund të jetë shumë e rrezikshme për zhvillimin e vendit. Ekspozimi i këtyre problemeve është i rëndësishëm, veçanërisht në një kontekst ku Shqipëria po përpiqet të avancojë dhe të mos kthehet në një situatë më të keqe.
Një rast flagrant i kësaj ndërhyrjeje është pezullimi i një ministri nga një prokuror dhe gjykatës me vendim të një seance paraprake, një veprim i panjohur historikisht. Kjo situatë shfaqet si një ndërhyrje e rëndë në pushtetin Legjislativ, ndërsa përpjekjet për të rritur pagat e gjyqtarëve përmes gjyqeve duket se janë një hap tjetër drejt destabilizimit të marrëdhënieve ndërinstitucionale.
Më tej, një vendim i fundit i Kushtetueses lidhur me ndarjen e komisioneve parlamentare po ashtu ka ngritur pyetje mbi pavarësinë e parlamentit. Megjithatë, ekziston shpresa se këto faza të ndërlikuara do të kalojnë, në një kohë kur vendi ka nevojë për një gjyqësor të pavarur dhe të paanshëm. Aktualisht, frika nga pasojat e vendimmarrjes ndikon negativisht edhe në administratën publike, duke krijuar një atmosferë ku zyrtarët ndihen të kufizuar në vendimet e tyre.
Ky fenomen tregon se Shqipëria nuk ka luksin të mësojë nga gabimet e tjera vendeve, për shkak të ngërçit në zhvillimin e saj. Antikorrupsioni, ndërkohë, është përshkruar si një kurë që mund të ketë pasoja më të dëmshme sesa përmirësuese për situatën ekzistuese. Në përfundim, këto janë mësime e leksione që duhet të merren parasysh me urgjencë nga të gjithë ata që janë të angazhuar në përmirësimin e situatës në vend.
