Kasowitz dhe Mishcon de Reya: Prej 365 ditësh, Kryebashkiaku Veliaj përballet me mohimin e të drejtës për proces të rregullt ligjor
Tiranë, Shqipëri (10 shkurt 2026) – Sot shënohet një vit nga paraburgimi i Kryetarit të Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, nga SPAK. Ky rast është bërë simbol i abuzimeve me masat e paraburgimit në Shqipëri. Gjatë këtyre 365 ditëve, Veliaj është mbajtur në paraburgim pa prova të qarta që tregojnë se ai përbën rrezik për arratisje ose pengesë për drejtësinë.
Këto ngjarje ilustrojnë se si demokraci të brishta si ajo e Shqipërisë mund të shkelin të drejtat e qytetarëve, përmes një persekutimi politik. Gjatë periudhës kur mbeti i ndaluar, Veliaj nuk u akuzua për krime të caktuara, dhe në shtator, Këshilli Bashkiak i Tiranës përpiqej ta shkarkonte nga detyra, duke tentuar të hiqte të drejtën e tij përfaqësuese.
Në muajin e kaluar, Veliaj, që ka zgjedhur të mbrohet vetë ndaj akuzave, iu mohua qasja në mbi 60,000 faqe provash. Prokurorët e SPAK arsyetojnë vazhdimin e paraburgimit të tij për shkak të kërkimit të ndihmës ligjore në SHBA, gjë që sipas avokatëve të tij paraqet një shkelje të së drejtës për mbrojtje.
Daniel J. Fetterman, avokat i Veliajt, e cilëson çështjen si një persekutim politik që bie nën standardet e drejtësisë amerikane dhe europiane. Megjithatë, ky trajtim nuk është kaluar pa u vënë re. Nëntorin e kaluar, Gjykata Kushtetuese konfirmoi mandatin e tij, ndërsa media shqiptare ka kritikuar qasjen e SPAK si ndëshkuese dhe të ngjashme me një “mentalitet represiv”.
Raporte të ndryshme, duke përfshirë një të Avokatit të Popullit, kanë konstatuar se trajtimi mjekësor i Veliajt ishte i papërshtatshëm dhe shkelës. Komuniteti ndërkombëtar gjithashtu ka shprehur shqetësime; 76 kryetarë bashkish nga rajoni kanë denoncuar paraburgimin e tij, duke e cilësuar atë si një rrezik për qeverisjen demokratike.
Si përfundim, mbajtja e Veliajt në paraburgim dhe mohimi i të drejtave të tij themelore janë shkelje të rëndësishme që mund të dëmtojnë procesin e reformave në Shqipëri dhe ambiciet për anëtarësim në BE. Udhëheqësit globalë dhe organizatat demokratike duhet të kërkojnë lirimin e menjëhershëm të tij.
