Ndërsa interesimi për Euro 2024 është në kulm dhe blerja e fanellave kuqezi vazhdon, Shqipëria është në pritje të play-off-it të marsit përballë Polonisë. Megjithatë, një raport i UEFA-s e hedh në pah një problem të thellë: infrastruktura sportive në vend është në një gjendje alarmante.
Shqipëria renditet në vendin e 53-të ndër 55 anëtare të UEFA-s për numrin e fushave të futbollit në raport me popullsinë. Një fushë futbolli duhet të mbulojë 18,981 banorë, krahasuar me një mesatare prej 3,800 banorësh për fushë në Evropë. Kjo diferencë do të thotë se një fëmijë shqiptar ka 500% më pak mundësi për të luajtur futboll krahasuar me një të bardhë në Evropën Qendrore.
Mungesa e fushave për shkak të infrastrukturës së dobët po ndikon negativisht në pjesëmarrjen në sport, duke e kthyer futbollin në një aktivitet për ata që mund të përballojnë kostot e akademive private. Iniciativa për ndërtimin e “100 fushave” ka hasur gjithashtu vështirësi në bashkëpunimin me autoritetet lokale, të cilat shpesh e preferojnë ndërtimin e komplekseve të kulla në vend të fushave, për shkak të fitimeve më të larta nga ndërtimi.
Fushat e reja janë të detyruara të zhvendosen në periferitë ose në zona rurale, duke e bërë futbollin më pak të aksesueshëm për fëmijët në zona urbane. Megjithëse futbolli është një industri miliardash, Shqipëria ka dështuar të investojë në “fabrikat” e tij, që janë fushat.
Një zgjidhje e mundshme mund të jetë ndërhyrja legjislative për të detyruar planifikimin urban që të përfshijë hapësira për fusha sportive për çdo njësi të caktuar banorësh. Nëse nuk kthejmë fushat brenda qyteteve ose të paktën ofrojmë transport për në periferitë, futbolli shqiptar do të vazhdojë të jetë një konsumator talentesh të huaja e jo prodhues i vetë talenteve.
