Sot shënohen 558 vjet nga vdekja e Heroit Kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, i njohur si simbol i luftës për lirinë e shqiptarëve. Lindur në vitin 1403 në një familje fisnike, ai ishte djali i Gjon Kastriotit, udhëheqës i rëndësishëm i Krujës dhe Mirditës, dhe i Vojsavës. Skënderbeu u dërgua si peng në oborrin osman, ku mori një trajnim ushtarak dhe diplomatike të çmuar, duke shfrytëzuar periudhën për t’u forcuar si lider.
Pas kthimit në atdhe, ai udhëhoqi një aleancë të gjerë, duke sfiduar okupimin osman në Ballkan. Ai hyri në histori si një nga gjeneralët më të shquar të kohës, duke arritur të triumfonte me një ushtri të vogël përballë forcave osmane, të cilat ishin më të fuqishme dhe moderne. Shkëputja e Krujës më 28 nëntor 1443, do të shënonte fillimin e një periudhe të re. Më pas, ai organizoi Kuvendin e Parë Kombëtar në Lezhë më 2 mars 1444, ku hodhi themelet e bashkimit kombëtar dhe të shtetit arbëror.
Skënderbeu mobilizoi forcat shqiptare, duke çliruar disa principata dhe duke e zgjeruar këtë lëvizje në një kryengritje të përgjithshme. Gjatë viteve të luftës, forcat shqiptare arritën të fitonin një sërë betejash ndaj ushtrive osmane në rajone si Pollogu, Dibra, dhe Ohri. Kjo përballje për liri e drejtuar nga Skënderbeu, jo vetëm që forcoi unite kombëtare, por edhe e ndali avancimin osman drejt Evropës.
Skënderbeu vdiq në Lezhë pas një jetë të përkushtuar në mbrojtjen e popullit të tij. Ai u bë një simbol i rezistencës shqiptare dhe fitoi mirënjohjen e shteteve evropiane për kontributin e tij në ndalimin e zgjerimit osman në kontinent. Pas vdekjes, trashëgimia e tij vijon të jetë një nxitje për identitetin dhe krenarinë kombëtare të shqiptarëve.
