Vetëm 7 kilometra nga Gjirokastra ndodhet fshati Andon Poçi, ku jeta duket se është ndalur në kohë. Shkolla 9-vjeçare e fshatit, dikur me rreth 120 nxënës, tani është e mbyllur. Fshati nuk ka më asnjë fëmijë, ndërsa të rinjtë janë larguar prej vitesh. Më i riu që jeton atje është 65 vjeç, ndërsa shumica e banorëve janë të moshuar mbi 70 vjeç, që punojnë tokat për të mbajtur veten.
Nasho Shituni, një ish-mësues që ka dhënë mësim në shkollë për 20 vjet, shpreh hidhërim për gjendjen e saj aktuale. Sot, në moshën 85-vjeçare, ai kujton vitet e kaluara ku shkolla ishte e rregullt me nxënës të zellshëm dhe prindër të përkushtuar. “Më vjen keq ta shoh kështu sot,” thotë ai.
Në Andon Poçi, shumica e shtëpive janë bosh, dhe rrugicat e fshatit përshkohen vetëm nga hapat e të moshuarve. Banorët e fshatit shprehin nostalgji, duke thënë se u mungojnë zërat e fëmijëve. Kjo situatë është tipike për shumë fshatra të tjera në Gjirokastër, që po përballen me boshatisjen dhe mbylljen e shkollave, pasojë e largimit të të rinjve dhe emigracionit të vazhdueshëm.
Përveç ndikimit në shkollat, ky emigim i njohur ndikon në jetën e përditshme të banorëve, duke e bërë Andon Poçin një fshat të braktisur, ku kujtimet e një kohe më të gjallë mbeten të ngulitura në mendjet e pak banorëve të mbetur. Jeta këtu është e vështirë, dhe për disa, ajo ndjehet si një periudhë e kaluar që nuk mund të rikthehet më.
